หลายต่อหลายคนที่ติดตามบล็อกนี้(ซึ่งก็น่าสงสัยเสียจริงว่าจะมีด้วยเหรอ?) คงนึกว่าเจ้าของบล็อกจมน้ำหายไปพร้อมๆกับน้ำท่วมแล้วแหง่มๆเพราะไม่ได้มาอัพเดือนกว่าๆ แต่จริงๆแล้วนั้นที่ไม่ได้อัพเพราะไม่รู้จะเขียนอะไร+ปัญหาสารพัดสารเพ
 
ตัวอย่างปัญหาอย่างแรกก็คือการสอบ ซึ่งผมก็พึ่งจะสอบเสร็จวันนี้นิเอง แล้วก็ได้ปิดเทอมซะที(ซึ่งเอาจริงๆแล้วก็แค่สองอาทิตย์ เพราะเดี้ยวก็มีภาคพิเศษต่อ)แต่สำหรับชีวิตมหาลัยนั้นเปิดเทอมก็เหมือนปิดเทอม(และปิดเทอมก็เหมือนเปิดเทอม...อืม) ส่วนอีกปัญหาหนึ่งก็คือช่วงนี้ต้องคอยเฝ้าระวังน้ำท่วม เพราะบ้านผมเองแม้จะอยู่ในกทม.แต่ก็อยู่ฝั่งตะวันออก(พื้นที่เสี่ยง)ทำให้ช่วงสองสามวันมานี้สนุกกับการยกกระสอบทรายก่อบังเกอร์เตรียมป้องกันบ้านอย่างเต็มกำลัง
 
ใจจริงหมดเรื่องอัพบล็อกแล้วน่ะเนี่ย แต่เนื่องจากมันจะน้อยไปก็เลยขอยืดด้วยอย่างอื่นก็แล้วกัน
 
ช่วงนี้รู้สึกว่าตัวเองจะหงุดหงิดมากขึ้น ซึ่งส่วนใหญ่สาเหตุก็จะมาจากเรื่องไร้สาระทั้งนั้นแต่ที่น่าแปลกก็คือ ผมหงุดหงิดแบบผิดธรรมชาตินี้สิ...โดยตามปกตินั้นเวลาหงุดหงิดก็จะบ่นโน่นบ่นนี้ไม่พ็พาลโน่นพาลนี้ แต่พอผมเริ่มหงุดหงิดจริงๆผมจะเซ็ง เบื่อและเฟลมากกว่า สุดท้ายก็กลายเป็นเฉื่อยซะงั้น... พอลองมานึกดูดีๆเหมือนเราจะบรรลุสิ่งที่เรียกว่า"สัจธรรมแห่งความเฉื่อย"เข้าเสียแล้วสิน่ะ...
 
โกรธคือโง่ โมโหคือบ้า สงบควาฒโกรธด้วยพลังเฉื่อยที่ยิ่งกว่าการสงบนิ่ง ทุกข์ใจไปก็เท่านั้น เหตุเกิดจากใจก็ต้องดับที่ใจเพราะฉะนั้นอย่าไปสนใจอะไรเฉื่อยแม้มไปเลยดีกว่า..........
 
เหมือนแนวคิดนี้จะถูกแต่ก็รู้สึกเหม่งๆน่ะ

Comment

Comment:

Tweet

ยินดีด้วยนะคะที่ปิดเทอมแล้ว ><

อยากปิดเทอมจังเลย T T

#1 By Rinhara on 2011-10-14 15:29