การที่คนอายุ20(ยังไม่21เลย)มาบ่นว่าตัวเองแก่มันก็ออกจะเหม็งๆ แต่ผมเริ่มรู้สึกแบบนั้นจริงๆแฮะ ไม่ว่าทั้งสังคมตามปกติหรือแม้แต่สังคมบอร์ด บางครั้งเริ่มรู้สึกว่าโพสหรือความเห็นของตัวเองมันดูจริงจังเกินไปรึเปล่า หรือบางครั้งก็เริ่มรู้สึกว่าตัวเองเหมือนจะเดาโพสหรือคำพูดของคนอื่นๆได้ ไม่ใช่เพราะมีพลังพิเศษหรืออะไรแต่จริงๆก็เพราะเหมือนเคยผ่านประสบการณ์แนวๆนั้นมาก่อนมากกว่า
 
คิดๆแล้วก็เริ่มเครียด อาจจะเพราะเริ่มรู้สึกว่าตัวเองแก่แล้วอะไรที่เคยทำได้ดีก็รู้สึกเหมือนกับว่ามันถดถอยลงหรือไม่ก็รู้สึกว่ามันอยู่ตัวแล้วไม่มีทางขึ้นไปกว่านี้ได้ แต่นั้นก็แค่ความรู้สึกของบางอย่างเช่นการทำอาหารเองถ้าสมมุติว่าเรารู้สึกว่ามันอร่อยแล้วแต่คนอื่นไม่อร่อยไปด้วย นี้แหละที่น่ากลัว จริงอยู่ว่าที่เราต้องทำต่อไปก็คือการทำให้เขายอมรับว่าอร่อยแต่ที่เป็นปัญหาก็คือเราไม่รู้ว่าจะแก้หรือปรับปรุงตรงไหนต่างหาก การถามรสนิยมหรือปรุงตามใจเขามันก็จะกลายเป็นว่าอาหารที่เราทำไม่ได้อร่อยเพราะตัวมันแต่เป็นเพราะว่าเราใส่เครื่องปรุงหรือใส่วัตถุดิบถูกใจคนอื่นต่างหาก พอมาเป็นแบบนี้แล้วมันก็กลายเป็นว่าบางทีรสนิยมของเราอาจจะผิดเพี้ยนไปแน่ๆ ถ้าแค่คนสองคนยังพอว่าแต่ถ้าเป็นหลายต่อหลายคนก็ต้องพิจารณาตัวเองแล้ว ลงท้ายก็วกมาที่เรื่องความแก่...ใช่แล้วเราไม่ได้ทำอะไรแตกต่างไปจากเมื่อก่อนแต่ที่คนไม่ชอบเพราะรสนิยมคนรุ่นใหม่กับรุ่นเราเข้ากันไม่ได้แน่ๆ
 
บางทีผมอาจจะเป็นคนขี้หงุดหงิดอย่างร้ายกาจก็เป็นได้ ไม่ค่อยมีสมาธิในการทำอะไรได้นานๆสักเท่าไรอาจจะเป็นเพราะความคิดในหัวมันแล่นปรี้ดเร็วมากเสียจนสามารถมองเห็นฉากต่อไปได้จนรู้สึกไม่อยากมากกว่า อืมๆอาจจะเป็นแบบนั้นจริงๆก็ได้น่ะ เพราะผมเองก็ไม่ใช่พวกแอนตี้สปอยหรืออะไรชอบอยากรู้ล่วงหน้าเสียด้วยซ้ำ ถ้าให้พูดจริงๆแล้วผมก็คงเป็นพวกขี้เบื่อแน่ๆ(ทั้งๆที่ดูจากบุคลิกเองก็เป็นคนหน้าตาเหมือนเบื่อทุกอย่างในโลกอยู่แล้วด้วยซ้ำ)
 
สรุปที่บ่นมาทั้งหมดไม่ได้มีอะไรมากหรอกครับ แค่อ่านหนังสือเตรียมสอบแล้วรู้สึกเบื่อๆเท่านั้นเอง~

Comment

Comment:

Tweet

แก่ประสบการณ์ครับ
big smile Hot!