หลังจากผ่านพ้นปิดเทอมอันแสนยาวนาน เทอมใหม่ก็มาเยือนจนได้...แต่ก็น่ะ เทอมใหม่นี้ในที่สุดผมก็ได้ขึ้นปีสองจนได้ส่วนเพื่อนๆรุ่นเดียวกันก็ก้าวไปยังปีสาม สาเหตุก็เพราะว่าตอนปีหนึ่งผมซิ่วนั้นเอง(ฮา)

จำได้คุ้นๆว่าปีที่แล้วช่วงนี้ เขียนถึงเรื่องที่ตัวเองตอนโดนไทร์มาแล้วก็เขียนถึงประสบการณ์ตอนที่โดนไทร์ว่ามันก็ไม่ถึงกับขาดทุนซะทีเดียว เพราะได้อะไรมาเยอะแยะมากมาย

สำหรับปีหนึ่งที่เริ่มนับหนึ่งใหม่รอบสองนี้เองก็ได้อะไรมาเยอะแยะมากอีกเหมือนกัน แต่ก็เป็นประสบการณ์ที่แปลกใหม่จากตอนโดนไทร์ อาจจะเรียกได้ว่าสองปีก่อนนั้น เป็นความรู้สึกที่ตกลงไปสู่ก้นเหวและได้เห็นและพบเจอสิ่งที่อยู่ใต้หุบเหว ส่วนปีต่อมาที่พึ่งผ่านไปนั้น ก็เป็นประสบการณ์และวิธีการตอนกำลังปีนขึ้นมาจากปากเหวแทน อาจจะเรียกได้ว่าเราไม่มีทางรู้จักความเหนื่อยจากการปีนเขา จนกว่าเราจะเริ่มต้นปีนเขาเสียก่อน แต่ก็ถือว่าเป็นหนึ่งปีที่มีอะไรให้เหนื่อยอยู่เยอะเหมือนกัน บางอย่างไม่แค่เหนื่อยแต่ก็เจ็บด้วย อาจจะพูดได้ว่าได้รับรู้ความรู้สึกเจ็บมือในตอนที่กำลังปีนขึ้นเขาละมั้ง แต่ความเจ็บต่างๆนี้ผมว่าคุ้มค่าน่ะแม้แต่พ่อแม่ผู้ออกตังค์ให้ท่านก็ว่าผมเริ่มที่จะทำตัวให้คุ้มกับที่เขาจ่ายค่าเรียนไปให้เหมือนกัน(ฮา)

จะว่าไป หนึ่งปีที่ผมได้อะไรมากมายย้อนกลับไปดูในเอนทรี่เก่าๆ ก็พบว่าตัวเองเปลี่ยนไปมากมายเช่นกัน ไม่ว่าจะมุมมองทัศนคติ วิธีคิดรวมถึงความสามารถ...อยากจะบอกว่าในตอนนี้ผมรู้สึกว่าตัวเองเก่งขึ้น กว่าแต่ก่อนเยอะเลย ในหลายๆเรื่อง(ถึงจะเป็นข้อเท็จจริงที่ว่าอายุมากขึ้นจนในที่สุดตัวเลขนำหน้าก็เป็นเลข2แล้วก็เถอะ)

สุดท้ายอยากจะขอฝากไว้นิดนึงน่ะครับ บางทีแล้วสิ่งที่เราคิดว่ามันถูกแต่คนอื่นกลับคิดว่าผิดนั้น มันอาจจะถูกก็ได้แต่เรายังมีเหตุผลไม่พอที่จะไปอยู่ยังจุดที่มันถูก...

ชีวิตนั้นคือการตัดสินใจหลายครั้งหลายคราที่ซับซ้อนและทุกๆวินาทีก็ต้องเสี่ยง แต่ก็เพราะว่ามันเต็มไปด้วยการตัดสินใจที่หลากหลาย ทำให้เรารู้สึกอุ่นใจขึ้นมาเมื่อเห็นทางเลือกมากมายที่เราสามารถเดินไปได้ ไม่ว่าจะถูกหรือผิด ดีหรือเลว...การตัดสินใจจะส่งผลต่อเส้นทางชีวิตและความคิดของเรา ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผสมผสานกันอย่างลงตัวของความสวยงามบนความไม่แน่นอนนี้แหละ คือเสน่ห์ของชีวิตล่ะ~

...

...

...

...

...

...

...

...

ถ้าทั้งหมดที่อ่านมารู้สึกคุ้นๆล่ะก็ ยินดีด้วยล่ะครับ คุณเป็นแฟนพันธ์แท้บล็อกนี้แล้วล่ะ เพราะว่าเนื้อหาในเอนทรี่นี้ส่วนใหญ่ผมเอาเนื้อหาในเอนทรี่เดิมที่ชื่อ เริ่มนับหนึ่งรอบที่สอง มาแปลงใหม่ ซึ่งก็สืบเนื่องมาจากผมไล่อ่านเอนทรี่เก่าแล้วรู้สึกว่าเอนทรี่ที่เขียนตอนช่วงตัดสินใจจะปรับปรุงตัวใหม่นั้นมัน"โคตรเท่"โดยเฉพาะไอ้ตรงย่อหน้าอันสุดท้ายนี้แหละ แถมพอดูวันที่โพสก็ปรากฎว่ามันใกล้จะถึงแล้วนิน่า ก็เลยขอเล่นมุขเดิมแต่แปลงใหม่ก็เลยเกิดเป็นเอนทรี่นี้ขึ้นมาครับ(แม้แต่วันโพสกับชื่อเอนทรี่ก็จงใจทำให้คล้ายคลึงกันด้วยน่ะ)

สุดท้ายนี้ขอเป็นแรงใจให้กับทุกคนที่เคยล้มเหลวมาก่อนให้ลุกขึ้นปรับปรุงตัวน่ะครับ ถึงจะตกไปอยู่ก้นหลุมแล้วแต่ก็อย่าพึ่งท้อ ให้เดินไปเรื่อยๆจนกว่าจะเจอผนังแล้วเริ่มต้นปีนมันขึ้นไป สักวันทุกๆคนก็จะพ้นจากขอบหลุมเองครับผม

Comment

Comment:

Tweet

แต่บางครั้ง สิ่งที่เราพิจารณาแล้วว่าดีจริง
อาจจะดีไม่จริงก็ได้

#1 By สแกนฝัน (49.228.170.45) on 2011-06-15 06:02