หลังจากผ่านพ้นปิดเทอมอันแสนยาวนาน เทอมใหม่ก็มาเยือนจนได้...แต่ก็น่ะ เทอมใหม่นี้ผมยังย้ำอยู่ปีหนึ่งเหมือนเดิมเพราะซิ่วนั่นเอง(ฮา)

จำได้คุ้นๆว่าปีที่แล้วช่วงนี้ เขียนถึงเรื่องนิสัยขี้เกียจอัพบล็อก แถมบอกเองอีกว่าถ้าไม่แก้มีหวัีงไม่จบมหาลัยแน่ๆไม่ก็โดนไทน์... พอมาตอนนี้ชักอยากจะบอกตัวเองแล้วแฮะ...แม่นจริงๆ

แต่ก็ใช่ว่าหนึ่งปีจะไร้ค่าซะทีเดียวน่ะครับได้ประสบการณ์มาเยอะถึงเยอะมากๆเลยล่ะ อย่างน้อยๆ เราก็ไม่มีทางรู้สึกถึงรสชาติของโคลนจนกว่าเราจะล้มลงไปในโคลนเสียก่อน แต่ประสบการณ์นี้ก็ต้องจ่ายมาด้วยอะไรที่แสนแพง สำหรับบางคนอาจจะคิดว่าคุ้มแต่บางคนก็ไม่คุ้มก็ว่ากันไป สำหรับผมน่ะรึ ผมว่าคุ้มแต่พ่อแม่ผู้ออกตังค์ให้ท่านว่าไม่คุ้มครับ(ฮา)

จะว่าไป หนึ่งปีที่ผมได้อะไรมากมายย้อนกลับไปดูในเอนทรี่เก่าๆ ก็พบว่าตัวเองเปลี่ยนไปมากมายเช่นกัน ไม่ว่าจะมุมมองทัศนคติ วิธีคิดรวมถึงความสามารถ...อยากจะบอกว่าในตอนนี้ผมรู้สึกว่าตัวเองเก่งขึ้นกว่าแต่ก่อนเยอะเลย ในหลายๆเรื่อง(ถึงจะเป็นข้อเท็จจริงที่ว่าอายุมากขึ้นก็เถอะ)

สุดท้ายอยากจะขอฝากไว้นิดนึงน่ะครับ บางทีแล้วสิ่งที่เราคิดว่ามันไม่ใช่ มันอาจจะใช่ก็ได้แต่เรายังอยู่ไปไม่ถึงจุดที่มันใช่...ชีวิตเป็นการตัดสินใจหลายครั้งหลายคราที่ซับซ้อน และทุกวินาทีก็ต้องเสี่ยง แต่ก็เพราะว่ามันเต็มไปด้วยการตัดสินใจที่หลากหลาย ทำให้เรารู้สึกอุ่นใจเมื่อเห็นทางเลือกมากมายที่เราสามารถเดินไปได้ ไม่ว่าจะถูกหรือผิด ดีหรือเลว...การตัดสินใจ จะส่งผลต่อเส้นทางชีวิตและความคิดของเรา ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผสมผสานกันอย่างลงตัวของความสวยงามบนความไม่แน่นอนนี้แหละ คือเสน่ห์ของชีวิตล่ะครับ

ป.ล เปลี่ยนธีมบล็อกใหม่อีกแล้ว(ฮา) จริงๆตอนแรกก็โฮกเทนชิเพราะคล้ายยูริ แต่ไปๆมาๆเริ่มจะชอบยูริปเป้แทนแล้วสิเนี่ย

 

Comment

Comment:

Tweet