Super Robot Justice 10

posted on 07 Mar 2009 16:00 by srwkung in Fiction

Super Robot Justice!!!

ตอนที่10"ฝันร้าย สุดยอดBWจู่โจม"

ยามเช้าเริ่มขึ้นพวกเอกิไปโรงเรียนตามปกติ
"คร่อก~~~"
เสียงกรนขณะเดินซึ่งเป็นความสามารถพิเศษของยอดนักหลับอย่างอาสึกะ เอกิ

"เจ้าเอกิอุตสาห์ได้มีบทอีกครั้งหลังคนเขียนดองมาตั้งปีนึงซะที่ยังนอนอยู่ได้"
เรียวเพื้อนซี้ตัวประกอบของเอกิบ่นไปตามน้ำและตามนิสัยของเขา

"ก็นิสัยของเอกิคุงเขานี่น่า อีกอย่างตอนนี่พวกเรากับมามีบทอีกครั้งก็ดีใจแล้วล่ะ"
เวนดี้สาวน้อยผู้หลงใหลในท่านอน? เสียงกรน? น้ำลายยืด?ของเอกิเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงคึกคัก

"เอ่อแต่ว่าเรามาเข้าเรื่องกันดีกว่าไหมค่ะ"
ฮานะเรื่องอีกชื่อเฟรย์จาสาวน้อยน่ารักน่ากอดเป็นที่สุดพยามเอ่ยให้เบี่ยงประเด็น

"นั่นสินะว่าแต่ ทำไหมวันนี้ต้องไปเช้าขนาดนี้ด้วยล่ะ"
คารินถามเธอเป็นสาวน้อยจอมโหดและยุ่งเรื่องชาวบ้านเก่งเป็นอันดับหนึ่งของเรื่อง

"ฉันได้ยินนะเจ้าคนเขียน"
คารินโวยวายใส่ผม - - "

"ก็วันนี้ไปทัศนศึกษาละมั้งค่ะ"
เมเนียสาวน้อยหน้าตาน่ารักขวัญใจเจ้าตัวประกอบไดสึอิบอก

"ไอ้คนเขียนไม่มีหัวคิดเลยรึไงแฮะลอกตามเรื่องแสลมของเนคุงนิ"
เรียวบ่นกระทบใส่คนเขียน(เดี้ยวตูก็ดรอปหรอกเฟ็ย)

"แต่ว่าจัสติสนะซ่อมเสร็จรึยังล่ะ"
คารินเปลี่ยนเรื่องจากกัดคนเขียนมาเป็นเนื้อเรื่องอย่างที่ควรจะเป็นซะที

"ยังเลยค่ะเพราะยังไม่รู้จะไปหาแหล่งพลังงานของจัสติสมาแทนได้ยังไง...."
ฮานะอธิบาย

"จริงสิถ้าฮานะจังเป็นมนุษย์ต่างดาวบางที่อาจจะมีความเกี่ยวข้องกับอุกบาตนั่นก็ได้นะ"
เวนดี้เอ่ยขึ้นมาใช่แล้วครับอุกบาตตอนต้นเรื่องนั่นเองที่ตกในทวีปแอฟฟิกาแต่สะเก็ดโลหะมันก็กระจายไปอยู่
ทั่วโลกเลยเหมือนกัน

"อุกบาตอะไรหรือค่ะ"
ฮานะถาม

"ก็เมื่อ4ปีก่อนมีอุกบาตขนาดใหญ่ตกลงมาที่ทวีปแอฟฟิกานะแต่เศษผงของมันกระจายไปอยู่ทั่วโลกเลย"
คารินอธิบาย

"4ปีก่อนหรือว่าจะเป็นเหตุกราณ์ตอนนั้น"
ฮานะหยุดเดินไปทันที่แล้วเอามือบ็องปาก

"เหตุกราณ์อะไรหรือ"
เรียวที่เริ่มสนใจหันมาถาม

"เป็นเหตุกราณ์ที่ทำให้พี่น้องของฉันหายตัวไปนะค่ะรวมถึงท่านแม่ด้วย...หายไปพร้อมกับเศษของหินจัสไฟ
น่อล...."
ฮานะอธิบาย

"ถ้าตามที่เธอเล่าให้ฟังหินจัสไฟน่อลมันถูกทำลายไปตั้งแต่สร้างชาวบูรีขึ้นมาแล้วนิ...."
คารินแย้งแต่ฮานะส่ายหน้าพร้อมบอกว่า

"ที่แตกก็คือก็อดจัสไฟน่อลค่ะเป็นหินที่มีชีวิตส่วนจัสไฟน่อลธรรมดานะมีพลังงานน้อยกว่าก็อดจัสไฟน่อลแต่
ไม่มีซึ่งชีวิตพบได้ตามทั่วไปบนดาวแอสการ์ด"
ฮานะอธิบายทุกคนก็พยักหน้า(รวมทั้งเอกิที่ผงกหัวด้วย)

"งั้นแปลว่าบบางที่อุกบาตเหล่านั้นอาจจะมีจัสไฟน่อลอยู่ก็ได้สินะ"
เวนดี้ยิ้มพร้อมกับตบมือดังแปะ

"งั้นแหล่งใหญ่ๆของหินจัสไฟน่อลนี่อยู่ที่ไหนล่ะ"
เมเนียถามขึ้นมาบ้างเวนดี้ คาริน เรียวก็ทำหน้างงไปตามๆกัน

"เกียวโตพวกเรากำลังจะไปวันนี้นะ"
เอกิที่ตื่นขึ้นมาตอบด้วยน้ำเสียงสลึมเสลือ

บนชินคันเซ็นวันเดียวกันนั่นเอง....
"บังเอิญจังเลยนะ...เจอนายอีกแล้ว"
คารินบอกพร้อมกับเปิดน้ำกระป๋องขึ้นดื่มชายหนุ่มที่นั่งตรงข้ามกับคารินก็คือริงสุเกะนั่นเอง

"ไม่บังเอิญหรอกฉันแค่มาดูแลรูรินะ"
ริงสุเกะพร้อมกับคีบเนื้อจากข้าวกล่องของตนเข้าปาก

"รูริจังนี่รู้สึกยังไงบ้างล่ะมีผู้ปกครองมาตามส่งตลอดแบบนี้"
เวนดี้ถามรูริที่นั่งข้างริงสุเกะ

"น่าเบื่อ..."
เธอบอกออกมาหลังจากนั้นก็เกิดการวางเดิมพันการสู้กันของริงสุเกะกับรูริ....

ทัศนศึกษาในวันนั้นเป็นไปอย่างสนุกสนานจนในที่สุดก็มาถึงที่ทีพวกเอกิอยากจะมากันซะที่นั่นคือศูนย์ศึกษา
ซากอุกบาตสาขาเกียวโต

"พ่อคงสบายดีสินะ"
เอกิพึมพำออกมา...

"พ่อเอกิจังทำงานที่นี่เหรอ"
เวนดี้ถามเอกิก็พยักหน้า....

เมื่อทั้งหมดเดินไปดูจนทั่วแล้วพวกเขาก็ขอตัวแยกออกไปเพื่อไปพบพ่อของเอกิที่เป็นหัวหน้าสถาบัน
"โอ้ว ไงลูกเวรยังสบายดีสินะ"
นี่คือคำทักทายจากพ่อของเอกิ อาสึกะ โซจิ....

"พ่อเองก็ยังไม่ตายนี่...."
เอกิกัดพ่อกลับหลังจากนั้นก็เกิดการวางเดิมพันจากการอัดกันของพ่อลูก....

"ว่าไงนะอยากจะข้อดูซากของอุกบาตเหรอได้สิ...."
โซจิบอกพร้อมกับพาคณะเดินทางซึ่งประกอบด้วย เอกิ ฮานะ เวนดี้ เมเนีย ไดซึอิ เรียว รูริและริงสุเกะไป

"อ้าวไงเฮนรี่เป็นไงบ้างล่ะ"
อาสึกะ โซจิทักทายหนึ่งในทีมงานสำรวจเฮนรี่ที่กำลังทำการตรวจสอบซากอุกบาตอยู่....

"เรื่อยๆและครับว่าแต่พาใครมาด้วยล่ะครับ"
แล้วโซจิก็แนะนำทุกคนให้เฮนรี่รู้จัก....

"เอ่อพ่อขอไปดูใกล้ๆหน่อยได้ไหม"
เอกิถามซึ่งโซจิก็พยักหน้า

หลังจากนั้นทั้งหมดจึงได้แบ่งเป็นสองทีมประกอบด้วยฮานะ เอกิ ริงสุเกะ รูริ โซจิซึ่งเป็นทีมที่1และเรียว
ไดสึอิ คาริน เวนดี้ เมเนีย เฮนรี่เป็นทีมที่2แยกย้ายกันเดินดู....

"ใช่แน่ๆค่ะเป็นกินจากแอสการ์ดแน่ๆ"
ฮานะบอกขณะสำรวจอุกบาต....

"แอสการ์ดอะไรหรือ...."
โซจิสะกิดใจในประโยคจึงถามขึ้นมา....

"ไม่มีอะไรหรอกครับพ่อ"
เอกิรีบแก้ต่าง...

"รูริติดต่อบอกคุณโยชิดะที่สิ...ฉันว่าเราน่าจะแจ็งเรื่องนี่ให้รัฐบาลนะ"
ริงสุเกะที่แอบซุบซิบอยู่ด้านหลังกับรูริเอ่ยขึ้น....

"ค่ะ...แต่ว่า...อุกบาตกำลังส่องแสง...."
รูริชี้ไปให้ริงสุเกะมองซากอุกบาตที่เริ่มส่องแสง...

"อะไรนะ...."
ริงสุเกะอุทานออกมาทันใดนั้นแสงก็สว่างจ้าริงสุเกะรู้ตัวอีกที่ เอกิ โซจิและฮานะก็หายไปแล้ว...

"ติดต่อคุณโยชิดะด่วนเลยรูริ"
ริงสุเกะรีบสั่ง....

ขณะเดียวกันทางด้านพวกเอกิ...
"โอ้ย...นี่พวกเราอยู่ที่ไหนเนี่ย"
เอกิตื่นขึ้นมาจากการสลบและพบว่าตัวเองอยู่ในสถานที่คล้ายๆกับถ้ำขนาดยักษ์...

"เอกิคุง คุณลุง"
เสียงของฮานะดังขึ้นเรียกสติเอกิให้กลับมาภาพที่เอกิเห็นแทบช็อคเมื่อเขาพบว่าอาสึกะ โซจิพ่อของเขาถูก
หินทับอยู่...

"พ่อเป็นอะไรรึเปล่า"
เอกิพุ่งเข้ามาหมายจะผลักหินให้โซจิแต่มันไม่เขยื้อนเลย

"ไม่ต้องสนใจพ่อไปต่อข้างในเลย"
โซจิพูดด้วยเสียงอ่อนแรง....

"จะบ้าเหรอพ่อจะไปต่อได้ไงล่ะ...."
เอกิบอกพร้อมออกแรงขยับหินอีกรอบ....

"ลูก...ไม่ใช่ลูกของพ่อหรอก...."
โซจิพูดประโยคนี่ทำให้เอกิถึงกับช็อก....

"4ปีก่อนพ่อเจอลูกที่อายุราวๆ11-12ปีตกลงมาพร้อมกับอุกบาตนี่ดูเหมือนลูกจะจำอะไรไม่ได้เลย...พ่อรู้แค่
นั้นและพ่อก็เลยเลี้ยงลูกมาเรื่อยๆโดยให้ใช่ชื่อว่าอาสึกะเอกิ...."
โซจิอธิบายแต่เขาก็ต้องถูกหยุดจากการกระอักเลือดของตัวเขาเอง....

"พ่อ..."
เอกิพึมพำโดยที่ฮานะที่ยืนดูอยู่เอามือบ้องปาก...

"เอกิจงเข้าไปหาความจริงของลูกซะมันอาจจะเกี่ยวกับชะตากรรมของโลกเลยก็ได้....เอกิ...พ่อยังคงเป็นพ่อ
ของลูกเสมอนะ...."
โซจิพูดก่อนจะสิ้นใจจากไป...

"พ่อ~~~~~~"
เสียงโหยหวนของเอกินั้นดังลั่นไปทั่ว....

"เอกิคุง"
ฮานะหลั่งน้ำตาออกมาพร้อมพุ่งเข้ามาสบเอกิ...

"พ่อครับผมจะทำตามที่พ่อบอก..."
เอกิเอ่ยพร้อมเช็ดน้ำตาแล้วก็ออกวิ่งตรงเข้าไปตามทางเรื่อยๆ....

....

...

...

"นี่มัน..."
เอกิตกใจกับภาพที่เห็นเมื่อเขาวิ่งเข้ามาสุดทาง

ปลายทางเป็นสวนขนาดใหญ่ซึ่งมีน้ำตกอยู่ตรงกลางรอบๆน้ำตกนั่นมีไม้กางเขนซึ่ง เวนดี้ คารินและเมเนียถูก
ตรึงเอาไว้....

"ทุกคน..."
เอกิรีบวิ่งเข้าไปหาแต่ทว่ากับถูกขัดจังหวะจากการปรากฎตัวของใครคนหนึ่ง...

"เฮนรี่"
เอกิอุทานออกมาเมื่อเห็นเฮนรี่เดินออกมาจากเงามืดและลากเรียวกับไดสึอิที่สะบักสะบอมได้ที่มาด้วย...

"สวัสดีบาดาร์ลและเฟร์จา"
เฮนรี่เอ่ยออกมาพร้อมหยิบหน้ากาสีดำออกมาสวมใส่...

"ท่านพี่โลกิ"
ฮานะเรียกชื่อที่แท้จริงของเฮนรี่....โลกิศัตรูของเอกิเจ้าชายแห่งแอสการ์ด...

"เฟร์ยจาฉันกับเธอจะต้องมาตัดสินกันที่นี่..."
โลกิเอ่ยพร้อมชักดาบออกมาชี้ไปที่ฮานะ....

"งั้นปล่อยพวกคารินก่อนเซ่"
เอกิบอกแต่โลกิส่ายหน้า

"คงไม่ได้หรอกบาดาร์ลน้องรักเพราะพวกเธอนะเกี่ยวสุดๆเลย..."
โลกิบอก...

"ฉันไม่ได้ชื่อบาดาร์ล ฉันชื่ออาสึกะ เอกิ"
เอกิตะโกนลั่นด้วยควาฒโกรธ...

"พี่โลกิพี่จะบอกว่า...เอกิคุงเป็น..."
ฮานะเงียบเสียงลง....

"ฮานะเธอรู้อะไร..."
เอกิหันมาถามฮานะ...

"อย่างนี้นี่เองฉันน่าจะเอะใจนะ..."
ฮานะทรุดตัวลงพร้อมกับเริ่มร้องไห้.....

"ฉันจะอธิบายให้ฟังเอง...."
เสียงนึงดังขึ้นในหัวของทุกคน...

"นี่มัน..."
โลกิพึมพำ....

"เสียงนี่"
ฮานะพึมพำออกมาเช่นกัน

"ทำไหมคุ้นๆแบบนี่นะ..."
คารินที่พึ่งได้สติพึมพำ....

"เหมือนเคยรู้จักมาก่อน"
เวนดี้เอ่ยออกมา....

"แม่...เหรอ..."
เมเนียพึมพำ....

"อะ..อา..."
เรียวเองก็ได้ยินเสียงนี่เช่นกัน...

"ช่างเป็นเสียงที่อบอุ่นเหลือเกิน...."
ไดสึอิพึมพำ....

"อะไรนะ..."
เอกิเอ่ยออกมาเบาๆ...

"ฉันคือสการ์ดิ...แม่ของพวกเจ้าไง โลกิ ไอริส เรเจีย ไพล่า เฟยร์จาและบาดาร์ล"
เสียงนั้นเอ่ยขึ้นมา...

"พี่ไอริส พี่เรเจีย พี่ไพล่า...พวกคุณคารินสินะ..."
ฮานะเอ่ยออกมาเบาๆขณะที่น้ำตายังคงไหลอยู่....

"อะไรนะ...พวกคุณคารินเป็นพี่น้องของฉันงั้นเหรอ"
เอกิพึมพำ

"เมื่อ4ปีก่อนแม่เป็นผู้อาสาทดลองโครงการของบิดาพวกเจ้าโอดินเอง...แต่ว่าทุกคนห่วงข้ามาเกินไปไอริส
เรเจีย ไพล่า บาดาร์ลตัดสินใจจะตามข้าไปด้วยแน่นอนรวมถึงภรรยาของเจ้าด้วยโลกิ เรมุน...."
สการ์ดิเอ่ยออก

"โกหก"
โลกิคำรามออกมา

"แต่ว่าการทดลองนั่นผิดพลาดพวกเราถูกส่งลงมาที่โลกมนุษย์แม่พยามปกป้องทุกคนโดยใช่พลังทั้งหมด...
ทำให้แม่เกือบสูญสลายไปแต่ทว่า....เรมุนเขาได้ใช่พลังช่วยแม่เอาไว้ทำให้เขาสูญสลายไปแทนแล้วแม่ก็
ถูกผนึกลงในนี้เศษซากจากการทดลองของพ่อของเจ้า..."
สการ์ดิอธิบายโลกิตัวสั่นก่อนจะตะโกนออกมาว่า
"โกหกทำไหมถึงไม่มีใครอธิบายให้ผมเข้าใจเลยล่ะ!!!!!"

"เพราะถ้าลูกเข้าใจลูกจะโศกเศร้าไปมากกว่านี่ไงล่ะ...."
สการ์ดิกล่อมโลกิ...

"ฉันไม่ยอมรับ ไม่ยอมรับ เรื่องแบบนี้หรอก!!!!!"
โลกิคำรามลั่งไม่นานนักท้องฟ้าในน้ำตกแห่งนี้ก็ถูกแหวกออกเผยให้เห็นถึงหุ่นยนต์สีดำรูปร่างเหมือนจัสติส...

"จัสติสอีกตัวงั้นหรือ...."
เอกิพึมพำเมื่อเห็นโลกิลอยไปที่หัวตัวนั้นแล้วหายเข้าไป...

"หุ่นตัวนั้น...มีวิญญาณ....ฉันสัมผัสได้ถึงวิญญาณของโอดิน"
สการ์ดิส่งเสียงตกใจออกมา....

"ท่านพ่อเหรอ..."
ฮานะตกใจ...

"หึหึหึหึ Bw-Xตัวนี่ทำมาจากร่างกายของโอดินพ่อของข้าและพวกเจ้าไงล่ะ ข้าจถทำลายโลกนี้ให้ราบเป็น
หน้ากลอง ฮ่าฮ่าๆๆๆๆๆๆ"
โลกิหัวเราะลั่นพร้อมใช่เลเซอร์จากตายิงทำลายพนังทำให้หินต่างๆร่วงลงมา....

"รับนี่ไปบาดาร์ลแหล่งพลังงานของจัสติส"
สการ์ดิส่งหินผนึกสีเขียวมาไว้ที่มือเอกิพร้อมปล่อยตัวพวกคารินที่ถูกตรึงอยู่ออกมา...

"แม่จะใช่พลังทั้งหมดพาพวกลูกหนีออกไปเอง...."
สการ์ดิบอก...

"แล้วแม่ละค่ะ"
ฮานะถามสการ์ดิเธอก็เอ่ยออกมาว่า
"แน่นอนก็ต้องหายไปนะสิ"

"ไม่นะค่ะหนูเสียพ่อไปแล้วหนูจะไม่ยอมเสียแม่ไปอีก"
ฮานะเริ่มร้องไห้อีกครั้ง

"บาดาร์ลลูกช่วยพี่เขาด้วยนะ..."
สการ์ดิขอร้องเอกิ...

"ครับแม่..."
เอกิตอบเบาๆพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมา....ก่อนทั้งหมดจะถูกวาปออกไป...

โปรดติดตามตอนต่อไป

Comment

Comment:

Tweet