[Journey Trough The SrwKung] = Intro

posted on 07 Mar 2009 16:18 by srwkung in Fiction
ปฐมบท

การเดินทางนั่นมีอยู่หลากหลายรูปแบบ เรื่องราวที่จะเขียนต่อไปนี่ก็คือหนึ่งในการเดินทางภายใต้ทะเลแห่งความคิดของมนุษย์อีกเรื่อง เรื่องราวเล็กๆของการรวมตัวของสิ่งที่ไม่น่าจะมาเจอกันได้ เรื่องราวของบุคคลหนุ่งสาวที่มีบทบาทจรัสแสงแตกต่างกัน เมื่อทั้งหมดต้องมาผูกพันเข้าด้วยกัน การเดินทางทะลุผ่านสิ่งต่างๆครั้งใหม่จึงเริ่มต้นขึ้น

[Journey Trough The SrwKung]

--------------------------

"วันนี้ก็เป็นอีกวันที่น่าเบื่อสินะ...."
ฝนกำลังตกลงมา แต่เด็กหนุ่มนามเจเนซิส ครอส เจโนไซค์หรือที่ใครๆก็ต่างเรียกเข้าว่า"เจเนะ"กำลังเดินกลับบ้านด้วยท่าทางไม่ทุกข์ไม่ร้อนและไม่สนใจสายฝนจำนวณมากที่กำลังโปรยปรายตกลงมาบนหัวของเขา

หลังจากที่โลกได้พบกับภัยพิบัติเมื่อ11ปีก่อนจากเหตุการณ์การระเบิดของสนามแม่เหล็กขนาดยักษ์บริเวณขั้วโลกใต้ โลกที่เคยขัดแย้งกันเองก็ค่อยๆรวมตัวกันเป็นหนึ่งเดียว อาจจะเป็นเพราะประชากรทั้งโลกเหลือเพียง1/32จากเดิมก็ได้แล้วละมั่ง

เจเนะเองก็เป็นคนไม่กี่คนบนโลกนี้ที่สามารถรอดตายมาจากเหตุการณ์ระเบิดครั้งนั่นแม้เขาจะสูญเสียครอบครัวไปจนหมดจากเหตุการณ์ครั่งนั่นก็ตาม

เจเนะตัดสินใจหยุดเดินแล้วหลบเข้าร่มไป...อาจจะเป็นเพราะว่าเขาเบื่อที่จะเดินตากฝนนี่แล้วก็ได้

"เฮ่อ.....ทำไมเราถึงไม่ตายไปซะทีนะ.....โลกแบบนี้ ถ้าให้อยู่ละก็ขอตายดีกว่า..."เจเนะพึมพำขณะยกมือขึ้นมาดู โลกในปัจจุบันมนุษย์ชาติที่เหลือรอดถูกคุมเข้มในเรื่องการปันส่วนอาหาร ที่อยู่อาศัยสิทธิและสิ่งต่างๆเป็นเพราะว่าทรัพยากรส่วนมากถูกทำลายไปกับภัยพิบัติและเหลือไม่พอเพียงกับความต้องการของคนที่เหลืออยู่ในปัจจุบัน....

พวกเขาเป็นคนที่โชคดีที่รอดตายมาจากการลงโทษของพระเจ้าแต่ทว่า หากให้อยู่ในผืนดินที่ปลูกอะไรไม่ขึ้นสักวันมนุษย์ที่รอดก็จะต้องอดตายอยู่ดี.... อาจจะเรียกได้ว่าหนีจากความตายมาเผชิญกับนรกก็ได้กระมั้ง? นั่นคือสิ่งที่เจเนะคิด...

2นาทีต่อมาชีวิตของเขาก็ได้เปลี่ยนแปลงไปโดยสิ้นเชิง

"นายคือ...dissidentใช่มั้ย?"ชายหนุ่มประหลาดที่จู่ๆก็ปรากฎตัวขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย สวมเสื้อโค๊ทดำเหมือนจะเลียนแบบเครื่องทหารเกสตาโปของเยอรมันในสมัยสงครามโลก แต่ที่ไม่เข้าท่ากับชุดก็คือหน้ากากกันก๊าซพิธ เจเนะระลึกได้ในทันทีเลยว่าเคยเห็นอะไรแบบนี้มาแล้วในเกมสงครามสมัยเก่าๆที่เคยเล่น....แต่ว่าในตอนนี้เจเนะไม่ได้มีอารมณ์เล่น

"ไม่รู้สิ.......คงใช่ละมั้ง"เจเนะตอบขอผ่านไปทีนั่นเพราะกำลังเซ็งกับโลกที่ตัวเองเผชิญอยู่....

"ถ้าอย่างนั่น....ก็เตรียมตัวตาย!"สิ้นประโยคบุรุษหน้ากากก๊าซพิธก็แปลสภาพมือขวาของตัวเองเป็นสว่างพุ่งเข้ามาหมายจะเสียบเจเนะ!

"อ้าก!!!" เจเนะร้องเสียงหลงขณะกระโจนหลบ.....ใช่ถึงเขาอยากตายแต่ก็ไม่ได้อยากโดนเจาะรูด้วยสว่านแล้วค่อยตาย.....เจเนะรู้ได้ทันทีเลยว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขามันเป็นอะไรที่เกินจริงมือที่อยู่ๆก็กลายเป็นสว่านได้นะเหรอ...โม้ชัดๆ แถมยังบ้าแล้วด้วย....แต่นี่ก็เป็นความจริงอีกข้อที่หลีกเลี่ยงไม่ได้...

"แกเป็นใครกัน...." แน่ละเหมือนกับผู้ร้ายทางทีวี มักไม่ชอบตอบคำถามพระเอกเจเนะเลยต้องตีลังกาม้วนตัวหลบสว่านอีกรอบ

"นี่เราต้องตายเพราะพูดส่งๆหรือเนี่ย ทำไมมันอนาถ แบบนี้ ไอ้dissidentนั่นนะ ผมไม่ได้เป็นครับ ไม่ได้เป็นเลยครับขอโทษด้วยครับ!"เจเนะก้มลงกราบอย่างหน้าสมเพศบุคคลลึกลับนั่นหยุดมือก่อนจะเอ่ยออกมาว่า
"แก....ชื่อ....อะไร"

"เจเนะซิส ครอส เจโนไซค์ครับ!"เมื่อเอ่ยจบ เจเนะก็รู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่าง......เสียงสว่านกำลังหมุนก่อนจะพริบตาเจเนะกระโดดหลบทันที....

" ก็บอกว่าไม่ใช้ พวก ดิสๆอะไรนั่นไงครับ ทำไมถึง..."เจเนะโวยวายไม่ทันจบบุคคลลึกลับนั่นก็ตอบออกมาในทันทีว่า"ความผิดของแก....คือการคงอยู่ของตัวแก......"

ยังไงๆก็คงไม่รอด เจเนะถอดใจในทันทีขณะที่สว่านพุ่งเข้ามาหาและ......

เคร้ง!

ดาบสไตล์เครมอร์สีแดงตกลงมาจากไหนไม่รู้ต่อหน้าเจเนะ....มันมีรูปทรงที่แปลกมากนอกจากใบดาบจะมีช่องว่างตรงกลาง ที่กั่นดาบยังมีช่องใส่กลมๆ เหมือนเอาไว้ใส่ลูกแก้วอีกด้วย เพียงแต่ช่องทั้งหกตอนนี้มันกลับว่างเปล่า....

"หยิบดาบนั่นขึ้นมาเลยขอรับ!"เสียงเหมือนเด็กอายุ11-12พูดขึ้น เจเนะไม่เห็นต้นเสียงและตอนนี้ไม่ใช้เวลาจะมาสนใจด้วยเจเนะทำตามโดยทันที น่าแปลกที่ดาบที่ดูเหมือนน่าจะหนักแต่กลับไม่หนักอย่างที่คิด...

"มันจะโจมตีมาแล้วครับ!"คราวนี้เจเนะเห็นสิ่งที่พูด....ใช่สิ่งนะถูกแล้วเพราะมันพึ่งบินมาตรงหน้าเจเนะมันดูเหมือนหนูแฮมเตอร์ตัวยักษ์แต่มีปีกบินได้ที่หน้าผากมีลูแก้วสีขาวติดอยู่ แถมยังดูหน้าตาซื่อๆและมีฟันหน้าใหญ่ยาวเหมือนกระต่าย

เจเนะควงดาบปัดการพุ่งเข้ามาโจมตีของสว่าน เจเนะรู้สึกว่าตัวเองได้เปรียบเพราะอย่างน้อยๆดาบนี่ก็เบาหวิวแถมพอเอาไปปัดแล้วก็ดูเหมือนจะสร้างความเสียหายได้ใช่ย่อย.... เจเนะอาศัยโอกาศนั่นพุ่งเอาดาบเข้าไปแทงที่ลำตัวของบุรุษหน้ากากกันก๊าซพิธในทันที...

ศัตรูหลบฉากได้อย่างฉิวเฉียดเจเนะรีบฟาดดาบไล่ตามไปติดก่อนจะถอนดาบออกมา ในตอนนั่นเองสิ่งมีชีวิตที่เหมือนหนูแฮมเตอร์บินได้ก็ตะโกนออกมาว่า "ตั้งสมาธิรวบรวมพลังซัดใส่มันทีเดียวเลยครับ"

เจเนะทำตามอย่างว่าง่ายในขณะที่บุรุษก๊าซพิธพุ่งเข้ามาเจเนะก็ตั้งสมาธิและหวดดาบออกไป เกิดเป็นคลื่นพลังงานสีแดงพุ่งเข้าไปผ่ากลางลำตัวบุรุษหน้ากากกันก๊าซพิธ.....และศัตรูของเจเนะก็ระเบิดไปในทันใด

"ก็ว่าแล้ว ไม่น่าใช่มนุษย์"เจเนะพึมพำ...ก่อนจะหันไปมองหนูแฮมเตอร์บินได้...

"แล้วนายเป็นตัวอะไรล่ะ.......ทูตจากสวรรค์ชั้น7เหรอ...."เจเนะพูดกึ่งทีกึ่งเล่น เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นมานี้จะมีอะไรแปลกๆเกิดตามมาอีกมันก็ไม่แปลกแล้ว

"ผมชื่อฟาเฮลขอรับ เป็นภูติรับใช้ของคุณเจเนะ...เอะไม่สิเรียกว่าของคุณเจเนะจากโลกคู่ขนานจะดีกว่า"เครื่องหมายคำถามปรากฎขึ้นในหัวของเจเนะนับล้าน....

โลกคู่ขนาน....เอ่อนั่นสินะ โลกนี่มันจะไปมีหนูแฮมเตอร์บินได้ได้ยังไงคิดไปเจเนะก็เกาหัวไป

"แล้ว...ที่มาช่วยฉันนี่เพราะอะไรรึ...แล้วพวกนั่น...เกี่ยวกับฉันหรือตัวฉันในโลกคู่ขนานใช่มั้ย...."เจเนะเริ่มทำการดึงเอาบทพูดของพวกพระเอกในการ์ตูนเข้ามาใช้แล้ว....เหตุการณ์แบบนี้มีแต่ต้องยอมรับไปสินะ...

"ครับ พวกนั่นคือพวก"ไกม่า"มีเป้าหมายในการหลอมรวมมิติต่างๆให้เป็นหนึ่งเดียวกัน ก่อนอื่นต้องอธิบายให้คุณเจเนะเข้าใจก่อนว่าโลกทุกโลกจะมีโลกที่เป็นโลกคู่ขนานของมันเสมอ และโลกเหล่านี้ก็จะอยู่ในมิติอีกทีนึงซึ่งภายในมิติเองก็จะมีโลกอยู่หลายๆโลก....."เจเนะเกลียดเลข....แต่ตอนนี้เขาชักชินกับเครื่องหมายคำถามในหัวซะแล้ว....

"แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าโลกคู่ขนานทั้งหมดจะอยู่ในมิติเดียวกันยกตัวอย่างเช่นโลกAอยู่ในมิติ1โลกคู่ขนานโลกAอาจจะอยู่ในมิติ2เป็นต้น และโลกในแต่ละมิติโลกคู่ขนานอาจไม่อยู่ในมิติเดียวกันก็ได้ครับเช่นโลกAกับโลกBอยู่ในมิติ1 แต่โลกคู่ขนานโลกAอาจอยู่ในมิติ2และคู่ขนานโลกBอาจอยู่ในมิติ3แบบนี้ก้ได้ครับแต่นั่นไม่สำคัญหรอกครับ" เจเนะอดคิดทันทีเมื่อได้ฟังไม่ได้ว่า ถ้ามันไม่สำคัญจะพูดเพื่อเพิ่มเครื่องหมายคำถามในหัวทำไม.....

"เข้าเรื่องเลยนะครับ คือในโลกคู่ขนานแต่ละโลกเนี่ยจะมีเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นคล้ายกันบ้างหรือก็เหมือนกันบ้างแต่จะไม่ทั้งหมดครับแต่ละที่ก็จะมีความแตกต่างเป็นของตัวเองอย่างโลกที่ผมจากมา ไม่มีเหตุกาณณ์ระเบิดของสนามแม่เหล็กครับ แต่ว่าเหตุการณ์ที่พวกไกม่าจะหลอมรวมมิตินะเกิดขึ้นทั้งสองโลกขอรับ"
แล้วฟาเฮลก็หยุดพูดเพื่อพักหายใจ

"พอจะเข้าใจล่ะ...แล้วทำไม พวกนี่ถึงเจาะจงเล่นงานฉันล่ะ....แล้วไหนจะดาบนี่อีก..."เจเนะยิงคำถามต่อไปเพื่อกำจัดเครื่องหมายคำถามในหัว

"เพราะว่าท่านเจเนะที่ส่งผมมาสามารถทำลายล้างไกม่าในโลกนั่นได้แล้วยังไงล่ะครับ พวกไกม่าในโลกนี้จึงอยากจะจัดการตัวคุณเจเนะเพื่อที่จะป้องกันไม่ให้เหตุการณ์นั่นเกิดขึ้น ส่วนดาบนี่คือ"ดาบมิติสายรุ้ง"ครับ"

"ดาบ..มิติ...สายรุ้ง..."เจเนะพึมพำเมื่อได้ยินชื่อของมัน

"ครับดูเหมือนจะเป็นอาวุธของโลกนี่และมิตินี่แต่ทำไมถึงไปอยู่ที่มิติคู่ขนานนั่นได้ก็ไม่รู้เหมือนกันแต่ท่านเจเนะให้เอามาด้วยเพราะว่าท่านเจเนะใช้มันได้เลยคิดว่าเจเนะในโลกคู่ขนานน่าจะใช้ได้เหมือนกัน"ฟาเฮล อธิบายขนาดที่เจเนะกำลังพิจารณารูปร่างดาบมิติสายรุ้ง

"สรุปแล้ว....ฉันต้องไปช่วยเหลือมิติต่างๆจากพวกไกม่าเหมือนเกมRPGสินะ...."เจเนะสรุปซึ่งฟาเฮลก็กระดิกหางพร้อมกับบอกว่า"สมเป็นคุณเจเนะเหมือนกันจริงๆเข้าใจง่ายเหมือนกันเลย นายท่านผมบอกมาว่าวิธีการที่จะช่วยแต่ละมิติได้อาจจะเกี่ยวพันกับดาบเล่มนี้ก้ได้นะครับ...."

"งั้นเหรอ...ว่าแต่จะไปมิติอื่นยังไงละเนี่ย"ฟาเฮลตอบคำถามเจเนะในทันทีเลยว่า "ตัวกระผมมีความสามารถในการข้ามมิติอยู่แล้วครับไม่ต้องกังวลไปหรอกครับให้เริ่มตอนนี้เลยก็ได้ครับ!"

"แล้ว....ไอ้นั่นฝีมือนายรึเปล่า....."เจเนะพึมพำพร้อมกับเอามือชี้ขึ้นไปบนฟ้า...ลูกบอกยักษ์สีดำมีกระแสไฟฟ้าวิ่งผ่านอยู่รอบตัวลอยอยู่เหนือใจกลางเมืองและดูเหมือนว่ามันจะกำลังขยายขนาดขึ้นเรื่อยๆ.....

วินาทีนั่นเองผมรู้สึกว่าการเดินทางของผมกำลังจะเริ่มต้นขึ้น

----------------------------------
"เจ้าลูกบอลกลมๆนั่นมันหมายถึงความปั่นป่วนใช่มั้ย?"เด็กสาวผมสีเทาในชุดคลุมปิดตัวมิดชิดให้เห็นได้แค่ใบหน้าเอ่ยถามชายหนุ่มที่แต่งตัวแบบเดียวกันแต่ไม่ได้สวมฮู๊ดคลุมหน้า....

"มันก็แปลได้หลายความหมายนะ...แต่....มันก็คือวามวุ่นวายนั่นและ"ชายหนุ่มตอบก่อนจะถอนสายตาจากลูกบอกสีดำที่ปรากฎขึ้นเหนือใจกลางอาณาจักรและมุ่งหน้าเดินทางต่อไป

ผมได้พบกับผู้คนมากมาย ที่ทำให้ความคิดผมเปลี่ยนไป

----------------------------------
"ท่าทางงานนี้จะเป็นเรื่องใหญ่ซะแล้วละมั้งเนี่ย........ตัวตลกอย่างเราจะทำยังไงดีล่ะ"ชายหนุ่มในเสื้อโค๊ทดำใส่หน้ากากตัวตลกพึมพำอยู่บนยอดตึกภายในเมืองที่ลูกบอลสีดำลอยเด่นอยู่...ที่น่าแปลกคือเมืองนี้นั่นถูกปกคลุมไปด้วยหมอกทำให้สภาพ ภาพที่เห็นมีแค่สีดำของลูกบอลและสีเทาจากหมอกเท่านั่นเอง

ตอนแรกผมคิดว่าโลกใบนี้มันแตกสลายไปได้ก็ดี เพราะผมไม่รู้สึกถึงคุณค่าของการมีชีวิต

----------------------------------
"เรื่องใหญ่มากนะครับเนี่ย พี่.....แล้วจะเอายังไงกันดีครับ" เด็กหนุ่มผมดำในชุดสีขาวคลุมทับด้วยแจ๊กเก็ตแดงถอนสายตาออกจากลูกบอลสีดำที่ปรากฎอยู่ใจกลางเมืองใหญ่นี่ แม้ตึกที่เขาอยู่จะสูงที่สุดในเมืองแต่ก็ไม่อาจเทียบกับความสูงของลูกบอลนั่นได้.....

"นั่นสินะ...คิดว่ายังไงล่ะ?" หญิงสาวที่นั่งอยู่ที่โต๊ะซึ่งดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าเอ่ยออกมา ภายในห้องที่เหมือนห้องพักของประธานบริษัท มีเด็กหญิงผมดำทวินเทลยินประกอบฉากอยู่ด้วย....

แต่เมื่อผมได้สัมผัสการเดินทางมันก็ค่อยๆเปลี่ยนไป.....ผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นความหวัง...

----------------------------------
"ว้าว...พี่ ใหญ่สุดยอดเลยล่ะ....."เด็กสาวผมสีฟ้าไว้เปียห้อยลงมาชี้ไปทางลูกบอลยักษ์สีดำเพื่อให้เด็กหนุ่มผมน้ำตาลดู.....

"ปัญหานะ....."เขาตอบห้วนๆขณะจ้องมองลูกบอลสีดำยักษ์ไม่วางตาจากตำแหน่งยอดสุดของปราสาท

ผมรู้สึกว่าผมสามารถเปลี่ยนโลกทั้งใบได้

----------------------------------
"ปัญหานี่เราต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วย...มั้ยละเนี่ย?"เด็กสาวผมสีฟ้าอ่อนทวินเทลเอ่ยถามชายหนุ่มในเครื่องแบบทหารซึ่งเป็นคู่หูของเธอ...

"ก็...."เขาขยับหมวกเล็กน้อยก่อนจ้องไปที่ลูกบอกสีดำที่ลอยอยู่ตรงหน้า ณ ใจกลางซากเมืองร้าง....ก่อนจะตอบออกไปว่า"มีแนวโน้มสูงว่าต้องยุ่งน่ะ...."

เพราะงั้นการเดินทางครั้งนี่ทำให้ผมรู้สึกว่าทะลุผ่านหลายๆอย่างไป...ใช่แล้วชื่อนั่นคือ....

----------------------------------
"ตามมที่ฉันคาดลูกบอลดำๆนั่นน่าจะเกิดจากการเคลื่อนตัวและการอัดกันของอนุภาคมิติหรือไม่ก็มีอะไรบางอย่างกำลังแยกออก"เด็กสาวผมสีน้ำเงินแต่โทนเสียงเป็นผู้ใหญ่กำลังจิบชาอย่างสบายอารมณ์ในกระท่อมเล็กๆกลางป่าเมเปิ้ลโดยมีหญิงสาวผมสีขาวชุดและ เด็กสาวผมสีเขียวยืนอยู่ข้างๆ

"การคาดเดาไม่มีทางถูกต้อง แต่มันจะเกิดในรูปแบบนั่นๆ"เธอพึมพำ

[Journey Trough The SrwKung]/ตำนานการเดินทางทะลุSrwKung

----------------------------------
"เอาล่ะ มันน่าสนุกดีนะฟาเฮลให้ไปช่วยโลก ช่วยมิติอื่นๆเนี่ย....พร้อมรึยัง"เจเนะเอ่ยถามขณะที่เตรียมตัวจัดของอยู่ในบ้านของตัวเอง ฟาเฮลพยักหน้าก่อนจะทำการบินวนเป็นวงกลม เกิดวงกลมขึ้นมากลางอากาศ....มันค่อยๆขยายใหญ่ขึ้นจนเกิดเป็นประตูขึ้นมา...

"เริ่มการเดินทาง!"เจเนะคำรามก่อนจะเดินทางเข้าไปในประตูนั่น.....

ปฐมบท fin

Comment

Comment:

Tweet