อย่าถามเลยครับมันสะเทือนใจเอาเป็นว่าจบแค่นี้และ....

...

...

...

อ่านแล้วคง งงสินะครับผมตั้งกระทู้ทำหอก(ลองกินุส)ทำไม ล้อเล่นครับผมแต่งฟิกมามากมายไม่ดรอปก็ดองซะส่วนใหญ่แต่ก็ยังมีส่วนน้อยที่เขียนจบครับส่วนน้อยจริงๆ...

ผมแต่งฟิกชั่นจบจริงๆ4เรื่องครับ!
มีเรื่องอะไรบ้างเดี้ยวผมจะพาไปชมครับ

จบเรื่องแรก
Mahou Sensei Negima Where Is Love
ชื่อไทย - คุณครูจอมเวทเนกิมะ ~ความรักนั้นอยู่หนใด~
จำนวณตอน - 23+ตอนพิเศษอีก1
รายละเอียด - แฟนฟิกชั่นของเนกิมะเขียนตอนเนกิพึ่งออกมาถึงเล่ม6 เล่ม7เกี่ยวกับ โอคิตะ นาโอกิเด็กหนุ่มอายุ16ที่ต้องเข้ามาเป็นอาจาร์ยใหม่ในร.รมาโฮระ นาโอกินั่นก็มีความสามารถมากมาย(รวมถึงความลับมากมาย)ไม่ว่าจะมีร่างกายที่มีนาโนแมนชีนฝังอยู่และก็ต้องเผชิญหน้ากับกลุ่มศัตรูที่เรียกตัวเองว่า"ตะกูลเฟาส์"...

จัดเป็นแฟนฟิกชั่นที่เปลี่ยนแนวเรื่องไปเลยครับโดยจะใช้แค่เล่มแรกๆเป็นพื้นเท่านั้นที่เหลือจะแตกออกเป็นอีกเนื้อเรื่องเลย มีการอ้างว่าจริงๆแล้วเจ้านาโอกิคือ1000Masterเมื่อ1000ปีก่อน สาวๆห้อง3Aคือ31นางฟ้าที่เคยช่วยนาโอกิจัดการเฟาส์เมื่อ1000ปี ความสัมพันธ์ของตัวละคร ๆลๆ

ตอนจบ - เป็นเรื่องแรกที่จบแต่ก็ประเดิมด้วยการปาหมอน~โดยตัดให้นาโอกิเดินทางไปสู้กับพวกเฟาส์ตามลำพัง...

ความประทับใจในการจบ - 1/5ดาว
(ไม่พอใจจริงๆอยากเอากลับมารีรันเขียนใหม่นะแต่ตอนนี่แค่เขียนWOWก็ขี้เกียจจะตายอยู่แล้ว)

เล็กๆน้อยๆ
- เป็นฟิกชั่นที่รับสมัครตัวละคร
- ตอนนั้นแต่งควบไปกับครอสโบน(นี่ก็อีกเคสที่อยากจะเอามาให้เล่าให้ฟัง)
- ลงที่บอร์ดเนกิไทยแฟนคลับที่เดียว
- หลังจากจบเอามายัดRARเปิดให้โหลดที่Amadu
- มีตอนพิเศษที่เกี่ยวกับการที่นาโอกิเป็นคู่ดูตัวให้โนกะ นาโอกิพุดประโยคเท่ๆครั้งแรก(และครั้งเดียวในเรื่อง)ในตอนนี่
- จริงๆกะจะให้เรื่องนี่มีสามภาคคือภาคแรก ภาคGaidenและภาค2
- มีฟิกชั่นเรื่องนี่ภาค2ด้วยแต่ต้นฉบับหาไม่เจอ เรื่องเกี่ยวกับรูริ(รูริจังที่ผมคลั่งนักหนานั่นและ)และความรักในโรงเรียนมาโฮระที่แปลงชั้นเรียนไม่ให้แยกชายหญิงกลายเป็นสหะไปเรียบร้อยแล้ว แถมต้องต่อสู้กับพวกผู้สืบทอดจากตะกูลเฟาส์เรื่องนี่จบลงด้วยการดรอปเมื่อเขียนไป4-5ตอน
- และตรงกันข้ามภาคGaiden(เป็นภาคที่กะจะเขียนเกี่ยวกับนาโอกิตอนเดินทางไปสู้กับเฟาส์)ไม่เคยเขียนเพราะขี้เกียจ
- ไม่รู้ว่าผมอุตริตั้งชื่อนี่ได้ไงทั้งๆที่ทั้งเรื่องเอาแต่บู้แหลกไม่มีฉากรักๆกันเลย

จบเรื่องสอง
Assault Brilliant Planet!!!
ชื่อไทย - จู่โจมดวงดาวที่ส่องประกาย!!!
จำนวณตอน - 8ตอน
รายละเอียด - หลังจากจบสงครามผลาญจักรวาล รัฐบาลแห่งอวกาศได้ปฎิรูปโรงสร้างของกรมรักษาความปลดภัยใหม่และเรื่องราวของหน่วยBrilliant Greenหน่วยรักษาความปลอดภัยที่ขึ้นตรงกับดาวแห่งศาสนาจึงเริ่มขึ้น...
(แปลกใจมั้ยขึ้นตรงต่อศาสนาแต่ดันทำหน้าที่เหมือนหน่วยตำรวจอวกาศธรรมดาๆแทน)

ฟิกชั่นหุ่นยนต์ออริจินอลที่วางโครงการไว้ใหญ่โตแต่ก็จบลงด้วยการปาหมอนมีการยัดปริศนาชาติกำเนิดของริสึกะ(พระเอก)เอาไว้อย่างดิบดีสุดท้ายเป็นตัวชวนงงซะนี่ เรื่องนี่รูริจังมีบทอีกแล้วรับหน้าที่กัปตันของยานพระเอกนาโซโชโอนิก

ตอนจบ - จบโดยการทักทายของกลุ่มศัตรูและการเดินหน้าทำหน้าที่ต่อของหน่วยBrilliant Green หรือพูดง่ายๆ....จบห่วยพอๆกับเนกิมะข้างบนและ

ความประทับใจในการจบ - 1/5ดาว
(งงตัวเองเหมือนกันทำไมถึงตัดจบไปแบบนั้น)

เล็กๆน้อยๆ
- หาอ่านได้ในบล็อกนี่และแต่ไม่มีตอนจบให้นะ(มีถึงตอนที่7)
- มีการเอามารีรันใหม่เป็นภาคOVA(ไม่ใช้อนิเมทซะหน่อยตั้งไปได้)ทำเนื้อหาใหม่เป็นตอนเดียวจบแต่ก็จบเหมือนกับข้างบน
- OVAอันบนมีอยู่ในบล็อกเช่นกัน
- มีภาคต่อจากOVAอันบนด้วยชื่อภาคBegin แต่งได้สามตอนก็จอด...(ดรอปนั่นเอง)
- เคยคิดจะเขียนเรื่องนี่ใหม่หลายรอบแต่ก็ไม่เคยจอบแม้แต่ตอนแรก

จบเรื่องที่สาม
Super Robot Justice
ชื่อไทย - ซูเปอร์โรบ็อต จัสติส(ทับศัพท์)
จำนวณตอน - 11ตอน
รายละเอียด - อาสึกะ เอกิเด็กหนุ่มขี้เซาได้บังเอิญพบฮานะไม่สิจงใจมากกว่า ซึ่งฮานะคนนี่ก็เป็นเจ้าหญิงชาว"บูรี"ที่หลบหนีออกมาจากดาวแอสการ์ดเพราะถูกพี่ชายของเธอ"โลกิ"ตามล่าแต่ฮานะไมได้หนีมามือเปล่ามาพร้อมกับหุ่นยนต์ยักษ์นามจัสติสซึ่งเอกิก็ต้องพลอยซวยช่วยฮานะสู้กับเหล่าBW(BioWepon)ที่ส่งมาโดยโลกิเพื่อปกป้องโลก

อ่านพล็อตแล้วคงนึกว่าฟิกชั่นหุ่นยนต์ธรรมดาใช่ไหมครับ....ครับพล็อตมันธรรมดาแต่ถ้ามีใครถามพบว่าในฟิกที่จบ4เรื่องเนี่ยอยากให้คนมาอ่านเรื่องไหนมาที่สุด....ก็ต้องขอตอบว่าเรื่องนี่และครับ ภายในพล็อตธรรมดาของมันซ่อนอะไรไว้หลายอย่างมากจนชนิดที่ว่าคนเขียนเอามาอ่านอีกรอบก็ต้องแอบอมยิ้มตามไปด้วย อย่างแรกบุคลิกตัวละครที่หลากหลายไม่ว่าจะเป็นเอกิที่นอนได้ทุกทีทุกเวลา เรียวเพื่อนสนิทเอกิที่ชอบเป็นไม้เบื่อไม้เบากันเป็นประจำแถมยังขี้บ่นสุดๆ สามสาวพี่น้องได้แก่คารินสาวจอมโหด(แอบถึก) เวนดี้สาวน้อยผู้หลงใหลในตัวเอกิ(หลงมันตรงไหนผู้เขียนยังไม่รู้เลย)และเมเนียสาวน้อยน่ารักที่แอบชอบไดสึอิอยู่ ส่วนไดสึอิหรือตัวประกอบไม่ธรรมดาของเรื่องที่อุตสาห์ได้มีตอนเด่นของตัวเองด้วย ฮานะนางเอก(มั้ง)ที่เนียบ(แต่มีแอบหลุดบ้าง)พี่น้องริงสุเกะเจ้าของร้านราเม็งจิตไม่ปกติและรูริ(อีกแล้ว) น้องที่เงียบๆแต่หลุดโลกพอกันโลกิที่ต๊องเกินคาดและตัวละครอีกมากมายที่ทำให้ผมแอบฮาได้เสมอๆ(ขนาดคนเขียนนะเนี่ย)ผสมโณงด้วยมุขโอตาคุที่คุณต้องรู้จักอนิเมทมาพอสมควรหน่อยถึงจะฮา(เพราะมันกัดไปทั่วคล้ายๆเคโรโระ)อย่างตอนที่ฮานะแนะตัวเองว่าเธอไมใช้มนุษย์แต่เธอเป็น เอกิก็สอดขึ้นมาว่า "หรือว่าเธอเป็นนิวไทป์"(กัดกันดั้ม) เรียวก็รีบแย้งทันทีว่า "คุณฮานะเป็นคอโอดิเนเตอร์ต่างหาก"(กันดั้มซี้ด)ซึ่งฮานะเองก็ดันเล่นด้วยโดยตอบว่า "ไม่ใช้ค่ะฉันมีเลือดสีฟ้าเป็นชาวมู"(กัดราเซฟรอง) และอีกมุขมากมายที่จะทำให้ขากรรไกรผมค้าง มาถึงเรื่องหุ่นถึงมันจะดูเรียบๆไม่หวือหวาก็เถอะแต่จัสติสก็เป็นหุ่นอีกตัวนึงที่ผมออกแบบได้ไม่ยุ่งยาก(ออจัสติสมีAiในตัวพูดได้ด้วยนะครับ) ข้อเสียสุดๆของเรื่องนี่ก็คือคิวบู้ที่มันดูไม่ค่อยมันสท์เท่าไร(บางคนที่อ่านบอกว่าหุ่นสู้หลังๆไม่มันสท์เหมือนเคนตะซัดกับเอกิตอนแรก เห่อๆ)กับปริศนาของเรื่องที่มาเฉลยชนิดเขื่อนแตก(บางคนบอกว่าให้มันเป็นการ์ตูนชีวิตนักเรียนไร้สาระกัดชาวบ้านน่าจะดีกว่านี่ก็มีเลย)เพราะว่าสาเหตุหลักคือมัวแต่เล่นตอนไร้สาระอยู่ได้ตอนที่อธิบายเรื่องก็เลยไม่ค่อยมีเท่าไร และบางส่วนที่ยังไม่ค่อยจะสมเหตุสมผล อาจจะมาจากเพราะผมย่อเนื้อเรื่องตอนหลังๆก็ได้ ตอนที่10ที่เฉลยปริศนาจึงเฉลยกันแบบเขื่อนแตก

ตอนจบ - การต่อสู้ครั้งสุดท้ายของจัสติส และอนาคตของแต่ละคน(จบตามสูตร)

ความประทับใจในการจบ - 5/5ดาว
(จบได้สุดๆแล้วในความคิดผมถึงมันจะย่อเนื้อเรื่องก็เถอะแต่ก็ประทับใจมาก)

เล็กๆน้อยๆ
- หาอ่านได้ในบล็อกแต่มีแค่9ตอน
- จริงๆแล้วเรื่องนี่ผมเขียนได้9ตอนก็ดอง(จริงๆไม่เชิงดองหรอกตอนนั่นดรอปเลยต่างหากแต่เพราะผมกลับมาเขียนต่อเลยเรียกว่าดอง)
- เวลาที่ดองนั้นคือราวๆ1ปีเต็มๆ(ดองตอน2005 มาจบ2006)เรียกว่าดองยาวสุดที่เคยดอง
- เคยคิดจะแต่งภาคมูฟวี่ด้วยแต่ยังไม่ได้เขียน
- เรื่องนี่แอบหยิบตำนานนอร์สมาใช้ด้วยไม่ว่าจะเป็นแอสการ์ด โลกิหรือชื่อจริงของฮานะที่ชื่อเฟย์จา เป็นต้น

จบเรื่องที่สี่
Code Redicule
ชื่อไทย - รหัสแห่งชะตากรมม(จริงๆมันแปลได้ว่ารหัสไร้สาระนะ)
จำนวณตอน - 9ตอน
รายละเอียด - เรื่องเกิดในโลกเวทมนต์แฟนตาซี ...ปีศักราชจักรวรรดิที่64 อาณาจักร
"รูนวิลล์"ที่อยู่ทางตอนเหนือ ได้เกิดเหตุการณ์ปลงพระชมน์กษัตริย์ "ราชิล"ผู้ปกครองอาณาจักรขึ้น ภายหลังสามารถจับตัวคนร้ายได้ โดยที่คนร้ายได้อ้างตัวว่าเป็นคนของ"ลัทธิสีดำโศก" หลังจากเวลาผ่านไปไม่นาน ก็ได้เกิดการก่อการร้ายขึ้นไปทั่วอาณาจักรจากฝีมือของกลุ่มลัทธิสีดำโศกในขณะที่สถานการณ์ในอาณาจักรกำลังเกิดความวุ่นวาย บุตรชายคนโตของกษัตริย์ราชิล"ราออส"ได้ประกาศออกมาสืบทอดบัลลังก์ต่อจากพระบิดา แต่ทว่า...ในเวลาต่อมาไม่นานตะกูล"ฮายาคาว่า" ที่เป็นตะกูลในราชวงศ์ ของกษัตริย์ราชิล ได้ถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้นำของกลุ่มลัทธิสีดำโศกในการลอบปลงพระชนม์กษัตริย์"ราชิล"ส่งผลให้คนในตะกูลถูกประหารทั้งหมดแต่ทว่าในตอนนั้นที่ลานประหารได้เกิดการก่อการร้ายขึ้นมาพอดี ส่งผลให้ลานประหารและบริเวณใกล้เคียงถูกระเบิดเป็นจุล...จากเหตุกราณ์นี่ทำให้องคราชา ราออสเดินหน้าทำการกวาดล้างการก่อการร้ายทั่วอาณาจักร แต่ใครจะรู้ล่ะว่าเบื้องหลังเรื่องนี่นั่นเป็นอย่างไร ชะตากรรมของอาณาจักร
รูนวิลล์กำลังสั่นคลอน... ขอก็อปบทนำมาใส่เลยนะเพื่อความรวดเร็ว(ขี้เกียจพิมม์ด้วย)

ฟิกยำ คนในไร้สาระที่ไม่นึกว่ามันจะจบได้ ฟิกเรื่องนี่มาพร้อมสำนวนการแต่งที่สุดยอดขึ้นของผม(แต่ก็ยังห่วยอยู่ดี)แรกๆเขียนมาได้น่าสนใจแต่ในช่วงหลังๆเกิดอาการอยาก
ดรอปขึ้นมาแต่อยากเขียนให้จบเลยย้อเนื้อเรื่อง ถ้าคิดว่าเนื้อเรื่องของจัสติสบางตอนไม่สมเหตุสมผลแล้วล่ะก็นี่ก็สุดๆไม่สมเหตุสมผลเลยล่ะ ตอนที่8ตอนก่อนจบ(อีกแล้ว)ทรยศกันไปมานัวเนียหุ่นโผล่เหมือนกับว่าบริษัทขายของเล่นสั่งให้ออกอะไรแบบนี้แล้วจบแบบสู้ครั้งสุดท้ายคล้ายจัสติสเดี้ยะๆ(หุ่นตัวที่สองของพระเอกเทพมากแต่มาเจอบอสก็เกือบพังตามไสตล์ผมไม่เหมือนบางเรื่องตอนสุดท้ายเหมือนพึ่งไปทำสีใหม่มาเงาเชียว)

ตอนจบ - การต่อสู้ครั้งสุดท้ายของเจเนะแล้วอนาคตของแต่ละคน(เหมือนจัสติสอีกและ)

ความประทับใจในการจบ - 4/5ดาว
(เอานะแม้จะไม่รู้สึกดีกว่าจัสติสแต่ก็จบได้งามอีกเรื่องล่ะ)

เล็กๆน้อยๆ
- ฟิกยำเรื่องแรกที่จบ
- จริงๆกะแต่ง13ตอนแต่ต้องย่อลงมาเหลือ9ตอน
- มีภาคใหม่ชื่อภาคZ/Eแต่เขียนได้ตอนเดียวก็ดรอป

------------------------

นี่คือข้อมูลทั้งหมดของเรื่องที่จบ4เรื่องของผมนะครับเป็นไงอ่านกันเหนื่อยรึยังครับจริงๆมีจบอีกเรื่องนะแต่มันทุเรศเกิน - - เลยไม่ขอเอามาลง

เอาละขอให้ทุกเรื่องที่เราแต่งหลังจากนี้ไม่ดรอปหรือดองด้วยเถอะ สาธุ~~~

Comment

Comment:

Tweet

กำลังใจจากคนอ่านคือแรงพลักดันให้คนแต่งมีไฟ แต่ว่าบางทีตัวขี้เกียจมันก็เกาะเราซะอยู่หมัด
เราเองก็แต่งฟิก+นิยายเหมือนกัน แต่มันจะชอบถนอมฟิกของตนเองโดยการ...ดองเค็ม...ดองเปรี้ยว...ดองหวาน...ดองๆๆๆๆ จนเกือบได้เปงฟิกปลาร้ารสเริ่ดล่ะ (*-*)
สู้ๆๆๆ มาเลิกถนอมฟิกด้วยวิธีนี้กันเถอะ เนอะ

#1 By miyamoto on 2007-05-07 01:40