Super Robot Justice 9

posted on 29 Oct 2005 17:53 by srwkung in Fiction
Super Robot Justice!!!

ตอนที่9"เดทอลวนหุ่นอลเวง"

เรื่องมันเกิดขึ้นในกลางดึกวันนึงตอนที่โรงเรียนจัสติสเลิกเรียนได้เกือบๆ4-5ช.มแล้ว.....
วันนี้เวนดี้เป็นเวรทำให้กลับช้ากว่าพวกเอกิ....

"ง่านี่จะมืดแล้วหิวก็หิว...ทำไงดี...."
เวนดี้บ่นออกมาพร้อมค่อยๆเดินอยากหมดอาลัยตายยาก...

"ร้านริงสุเกะคุงก็ปิดแล้วด้วยแต่อีกตั้งนานกว่าจะถึงบ้าน....อืมทำไงดี...."
เวนดี้พึมพำออกมาพร้อมคิดทันใดนั้น...เธอก็สังเกตุเห็นสิ่งนึงที่พอจะช่วยเธอได้ขึ้นมา....

"ร้านอาหารนี่ยังไม่ปิดด้วย...."
เวนดี้ยิ้มร่าออกมาพร้อมวิ่งเข้าร้าน....

"เอ่อนี่หนูจะปิดร้านแล้วนะ..."
เจ้าของร้านบอกเวนดี้ที่กำลังกินข้าวราดแกงกระรี่เป็นชามที่3....

"เอ..งั้นรึค่ะ..โอเคค่ะกินแค่พออิ่มก้ไม่เป็นไรค่ะ...."
เวนดี้ตอบพร้อมส่งกองจานที่กินไปให้เจ้าของร้าน....

"(3จานขนาดใหญ่พิเศษเนี่ยนะพออิ่ม.....)"
เจ้าของร้านแอบเอือมระอาเวนดี้อยู่ในใจ...

ขณะที่เวนดี้วางเงินและกำลังจะเดินออกจากร้านไปนั้นเจ้าของร้านก็นึกขึ้นมาได้พร้อมร้องเรียกเวนดี้ให้หยุดก่อน....
"หือ...อะไรหรือค่ะ...."
เวนดี้เมื่อได้ยินเสียงเรียกก็หันหน้ามาด้วยความสงสัย....

"ร้านเราช่วงนี้มีโปรโมชั่นพิเศษฉลองพึ่งเปิดร้านลูกค้าคนที่100ของเราจะแจกไอ้นี่ให้...."
เจ้าของร้านบอกพร้อมยื่นของลักษณะคล้ายตั้วสองมีอยู่สองใบให้เวนดี้....

"นี่มัน...."
เวนดี้รับตั้วไปแล้วดูซึ่งมันก็คือ.....

"ตั้วเข้าฟรีและเล่นเครื่องเล่นฟรีของสวนสนุกซุเปอร์โรบ็อทแลนดที่พึ่งเปิดใหม่นิ!!!!"
เวนดี้อุทานออกมา....

-------------------------------

"เรื่องก็เป็นยังงั้แหละ..."
คารินพึ่งเล่าให้ฮานะเรียวไดสึอิเมเนียริงสุเกะและรูริฟังถึงสาเหตุที่พวกเขาต้องมาอยู่ที่นี่....

"สรุปคือเวนดี้ได้ตั้วมาเที่ยวที่นี่เลยชวนเอกิมาที่นี่แล้วพวกเราก็ต้องแอบมาช่วยทำให้การเดทครั้งนี่ราบรื่นใช่ไหม...."
เรียวสรุปแบบงง....

"ใช่..เก่งมากเรียวสมแล้วที่เป็นสัตว์เลี้ยงของฉัน.....เอากระดูกไหม"
คารินกล่าวชมเรียวพร้อมลูบหัวและยืนกระดูกให้....

"นี่ๆ....ฉันไม่ตลกนะ...."
เรียวตอบอย่างโกรธๆ....

"แต่บัตรเข้าที่นี่มันแพงมากเลยไม่ใช้รึครับ....."
ไดสึอิกล่าวขึ้นมา...

"ใช่เพราะอย่างนั้นฉันก็เลยต้องพาหมอนี่มาไง....."
คารินอธิบายพร้อมชี้ไปทางริงสุเกะ....

"ฮะๆ....จะบอกว่าให้ฉันออกตังค์ให้ฉันไหม...มุขนี่ตลกจังเลยนะคาริน....."
ริงสุเกะหัวเราะออกมา.....

"ใครว่ามุข...ล่ะ...."
คารินตอบพร้อมยิ้มหน้าบาน.....
สรุปริงสุเกะก็ต้องจ่ายค่าเข้าซูเปอร์โรบ็อทแลนดให้ทุกคน(ซวยไป)....

ขณะเดียวกันทางด้านเอกิและเวนดี้ที่เดินอยู่ในสวนสนุก....
"เอกิคุงคิดว่าที่นี่เป็นไงบ้าง....."
เวนดี้ถามเอกิ....

"สุดยอดเลยครับ...."
เอกิพูดตอบเหมือนเด็กๆ....

"งั้นรึ....เอ่อนี่เอกิคุง...."
เวนดี้ถามเอกิ....อย่างอายๆ....

"ระหว่างฉันกับราเม็งกบของริงสุเกะเธอชอบอย่างไหนมากกว่ากัน...."
เวนดี้ถามเอกิ...ซึ่งได้รับคำตอบแทบในทันที่เลยว่า.....
"ราเม็งกบครับ...."

"โป็ก~~~~~"
เวนดี้ใช้โกลด์เดี้ยนแฮมเมอร์ทุบหัวเอกิ....

ขณะเดียวกันพวกของคารินกำลังแอบซุ่มดูริงสุเกะอยู่ใกล้ๆ
"จะไปรอดรึ...."
ริงสุเกะเอ่ยออกมา...

"ต้องรอดสิน่าถ้ายังไงเราก็ต้องช่วยให้คู่นี่สำเร็จให้ได้....."
คารินประกาศความมุ่งมั่นออกมา....

"นี่ฉันไม่เข้าใจเธออย่างนึงทำไหมเธออต้องพยามช่วยสองคนนี่ด้วยเนี่ย..."
เรียวถามคาริน...

"เพราะความรักเป็นสิ่งสวยงาม...."
คารินพูดพร้อมตาเป็นประกาย.....

"Baka"
รูริเอ่ยออกมา...

"อะ....ดูเหมือนว่าสองคนนั้นเขาจะไปเล่นเครื่องเล่นแล้วนะครับ...."
ไดสึอิชี้ไปที่เวนดี้กับเอกิ...

"พวกนั้นไปเล่นอะไรละ..."
คารินถามไดสึอิ...

"โรงงานหุ่นผีสิงครับ....."
ไดสึอิรายงาน....

"เอาละ...ต้องมีสักคนสองคนตามไปดูพวกเขา...."
คารินบอก....

"นี่ๆแล้วทำไหมเธอไม่ไปดูเองละ....."
เรียวถามคาริน...

"ฉันกลัวเครื่องเล่นแบบนั้นนะ...."
คารินตอบพร้อมทำหน้าเสียวๆ

"ฉันก็บายเพราะฉันก็ไม่ไหวเช่นกัน...."
เรียวตอบหน้าหายเหมือนกัน....

"งั้นไดสึอิ...กับเมเนียเข้าไปละกันนะ....."
คารินพูดพร้อมชี้ไปที่โรงงานหุ่นผีสิง.....

"ง่า....ทำไหมต้องเป็นผมละครับ..."
ไดสึอิพยามๆขอเลี่ยง....

"ดูน่าสนุกจังเลยนะไดสึอิคุง....."
เมเนียพูดด้วยสีหน้าร่าเริง...

"งั้นผมเปลี่ยนใจไปครับ~~~~~"
ไดสึอิตอบอย่างขึงขังสลัดความกลัวทั้งหมดทิ้งไปทันที่....

"ขอให้โชคดีนะ...."
ทั้งหมดกล่าวขึ้นพร้อมกัน....

หลังจากนั้น20นาที.....

"ช้าจริงๆแฮะน่าจะออกมาได้แล้วนะ...."
เรียวบ่นพร้อมดูนาฬิกาข้อมือ....

"นั่นสิ...อะนั่นเอกิกับเวนดี้นิ...."
คารินชี้ไปที่เอกิกับเวนดี้ที่เดินออกมาจากโรงงาน....

"แล้วไดสึอิ...กับเมเนียล่ะ...."
ริงสุเกะถาม....

"เดี้ยวคงจะออกมากันล่ะค่ะแต่ว่าดูเหมือนสองคนนั้นจะไปที่ร้านอาหารแล้วนะค่ะ...."
รูริพูดพร้อมชี้ไปที่พวกของเอกิ...

"ตามไปเร็ว!...."
เมเนียสั่ง...
และทั้งหมดก็รีบสะกดรอยตามพวกเอกิไปทันที่...

ขณะเดียวกันในโรงงานหุ่นผีสิง
ไดสึอิกับเมเนียกำลังวิ่งหนีฟูงกองทัพเดตบาดี้อยู่ในโรงงาน...

"ช่วยด้วย~~~~~~~~~~~~"
ไดสึอิร้องโหยหวนออกมา..........

ทางด้านพวกของคารินที่แอบตามเอกิไปที่ร้านอาหาร...
"ขอบคุณนะค่ะ..คุณปู่หนูไม่รู้เลยว่าคุณลุงมาเปิดร้านอยู่ในที่นี่ด้วย...."
คารินกำลังขอบคุณปู่ของเธอที่เป็นเจ้าของร้านอาหาร...

"ไม่เป็นไรหรอก....ปู่ต่างหากที่ต้องขอบใจหลานที่พาพนักงานมาให้ด้วยตั้งสามคน...."
ลุงของคารินตอบ...

"นี่ๆทำไหมฉันต้องมาหั่นผักอยู่ที่นี่ด้วยเนี่ย...."
ริงสุเกะหั่นผักไปร้องไห้ไป.....

"อะจริงสิ...ฮานะกับรูริล่ะ...."
เรียวถามคาริน...วึ่งคารินก็อมยิ้มอยู่เล็กน้อย....

ที่หน้าร้าน....
ฮานะกับรูริต้องมาเป็นบริกรต้อนรับที่หน้าร้านโดยทั้งคู่ใส่ชุดMsGirlโดนฮานะใส่เป็นฟรีด้อมกันดั้มส่วนรูริเป็นเดสินี่กันดั้ม....
"(จริงๆแล้วฉันหน้าจะปรึกษากับวาลคิวเร่เรื่องกองทัพของท่านพี่โลกิไม่ใช้เหรอนี่ฉันมาทำอะไรอยู่เนี่ย....)"
ฮานะบ่นในใจแต่ใบหน้าก็ยิ้มต้อนรับลูกค้า...

"Baka"
รูริบ่นออกมาเบาๆพร้อมแจกใบปลิวให้คนที่เดินเข้ามาในร้าน...

ทางด้านคาริน
"นี่ๆบอกฉันหน่อยสิทำไหมต้องให้พวกริงสุเกะมาทำงานที่นี่ด้วย...."
เรียวถามคาริน...

"ไม่น่าถามก็ให้พวกเขาไปสังเกตุว่าเอกิกับเวนดี้ทำอะไรกันบ้างตอนไปเดทไง...."
คารินตอบเอกิ....

"เหรอ...คนนึงทำงานอยู่หลังร้านส่วนอีกสองคนต้อนรับอยุ่หน้าร้าน...มันจะสังเกตุกันยังไงล่ะ....."
เรียวบ่นใส่คาริน....

"ลุงค่ะคนพวกนี้มาที่นี่รึปล่าวค่ะ..."
คารินถามลุงของเธอพร้อมยื่นรูปของเอกิและเวนดี้ให้...


"ออมาสิ..."
ลุงของเธอตอบ...

"จริงรึค่ะแล้วพวกเขานั่งตรงไหนรึค่ะ..."
คารินถามลุง...

"ออ...รู้สึกว่าจะอกไปแล้วเดินไปทางชิงช้าสวรรค์นะ..."
ลุงของเธอตอบ....

"รีบตามไปเร็วเรียว...."
คารินพูดพร้อมลากเรียวออกจากร้านทางด้านหลัง....

"เฮ้ๆ...แล้วจะทิ้งฉันไว้เหรอ..."
ริงสุเกะพูดไม่ทันจบสองคนนั่นก็พุ่งออกจากร้านไปแล้ว

ทางด้านเรียวกับคารินในที่สุดก็มาถึงชิงช้าสวรรค์แล้วซึ่งที่นี่กระเช้าแต่ละอันนั้นจะถูกออกแบบเป็นหัวหุ่นหลายๆแบบแตกต่างกัน....

"อยู่นั่นไง...."
คารินชี้ไปที่กระเช้ารูปหัวบอนตะคุงซึ่งเอกิกับเวนดี้กำลังนั่งอยู่ในนั้น....

"ดีละงั้นเราก็ตามขึ้นไปกันบ้าง....."
เรียวบอก...
คารินกับเรียวก็ขึ้นกระเช้าหัวมาจินก้าขึ้นไปแอบดู.....

แต่ขึ้นไปไม่ทันไรกระเช้ารูปหัวบอนตะคุงก็ลงมาข้างล่างเอกิและคารินก้เดินออกมา...

"เฮ็ยคลาดกันอีกแล้วรึเนี่ย......."
เรียวบ่นออกมา...

"งั้นเดี้ยวพอรอบนี่เสร็จแล้วก็ลงมาเลยนะเข้าใจไหม...."
คารินกำชับเรียว
กึก!...

กระเช้าหยุดลงกลางอากาศ....
"เอะ...ทำไหม...."

คารินงงกับเหตุกราณ์ที่เกิดขึ้นก่อนที่เธอจะได้ยินเสียงประกาศจากข้างล่างว่า...
"เป็นเหตุขัดข้องทางเทคนิกครับอย่าตกใจ..เราจะรีบดำเนินการซ้อมเดี้ยวนี้....."

เย็นนั้น....
เอกิกับคารินกลับมาถึงโกดังร้าง....

"เห่อเหนื่อยจังเลย........"
เอกิบ่นออกมาขระเปิดประตุเข้าไป....

"สวัสดีค่ะคุณวาลคิวเร่...."
เวนดี้กล่าวทักทายวาลคิวเร่....

"อะดีค่ะท่านเอกิและเวนดี้...."
วาลคิวเร่กล่าวทักทายพร้อมทำการย่อตัวคำนับ

"เอะ...แล้วพวกคารินละ..."
เอกิถามวาลคิวเร่....

ทางด้านไดสึอิกับเมเนีย....

"เอ่อ..หัวหน้าครับเราเด็กสองคนครับดูท่าจะช็อกจนสลบไปนะครับ...."
คนงานทำความสะอาดชี้ให้หัวหน้าเขาดูไดสึอิกับเมเนียที่นอนสลบฯ้ำลายฟูมปากพร้อมม่แมลงวันมาบินตอมอยู่....

ทางด้านริงสุเกะฮานะและรูริ....

"พี่ค่ะ...เนื้อฟินเรย์ไสล์ดสามที่ค่ะ..."
รุริตะโกนบอกริงสุเกะที่กำลังผัดพักอยู่....

"โอเคๆรู้แล้ว..."
ริงสุเกะรับคำ....

"(นี่ฉันมาทำอะไรอยู่เนี่ย....)"
ฮานะบ่นในใจขระที่กำลังทำหน้ายิ้มจดรายการอาหาร....

ทางด้านเรียวกับคาริน...

"แง่ๆ...หนูจะกลับบ้านอา......"
คารินร้องไห้ฟูมฟายอยู่ในกระเช้าวึ่งเรียวต้องนั่งอุดหู....

ยานรบจอดอยู่หลังดวงจันทร์....

"Bw-Xพร้อมแล้วใช่มั้ย...."
โลกิถามลูกน้อง...

"ครับ..."
ลูกน้องตอบอย่างเรียบง่าย...

"หึๆ...เฟร์จาการตัดสินระหว่างฉันกับเะอกำลังจะเกิดขึ้นแล้วนะ....."
โลกิพูดออกมาเบาๆ....

โปรดติดตามตอนต่อไป

edit @ 2005/11/29 16:51:44

Comment

Comment:

Tweet