Super Robot Justice 3

posted on 29 Oct 2005 17:49 by srwkung in Fiction
Super Robot Justice!!!

ตอนที่3"อดีตและน้ำตาของสาวน้อย"

โตเกียวเวลา5ทุ่ม...

เหล่าทหารและตำรวจต่างพากกันมาค้นหาผู้รอดชีวิตที่ยังหลงเหลืออยู่พร้อมกับได้มาสำรวจซากมังกรที่ถูกจัสติสฆ่าไปด้วย...

"ผู้บังคับบัญชาโยชิดะครับสุดท้ายเราก็ยังไม่รู้เลยนะครับว่าหุ่นยักษ์ตัวนั้นมันคืออะไร..."ลูกน้องคนนึงของโยชิดะเอ่ยออกมาเบาๆ

"อือ...นั่นสิแต่ดูท่าจะไม่ใช้ศัตรูหรอก..."โยชิดะตั้งข้อสันนิฐาน...

"จำนวณผู้เสียชีวิตล่ะ..."โยชิดะถามต่อ

"ยังไม่ทราบแน่ชัดครับ...แต่คิดว่าไม่น่าจะถึง100คนรึครับ..."ทหารคนนั้นรายงาน

"อืม...ดูท่าเหตุกราณ์ครั้งนี่คงจะวุ่นวายไปทั่วโลกแล้วแน่ๆ..."โยชิดะพึมพำออกมา

โรงงานร้างบนภูเขา...

ในห้องรับรองของโรงงานเรียว คารินและเอกิกำลังนั่งหน้าเครียดกันอยู่...

แอ็ด..เสียงประตูเปิดออกฮานะเดินถือถาดที่ใส่ถ้วยกาแฟเข้ามา4แก้ว...

"กาแฟค่ะ..."ฮานะบอกเสียงเบาๆพร้อมวางถาดไว้บนโต๊ะก่อนจะไปนั่งลงบนโซฟา...

"ขอบคุณนะฮานะจัง..."เรียวพูดขอบคุณพร้อมยื่นมือไปหยิบถ้วยกาแฟถ้วยนึงขึ้นมาดื่ม...

พรูด~~~

วินาทีที่กาแฟเข้าไปในปากเรียวเขาก็สำลักพร้อมพ่นกาแฟไปโดนเอกิที่นั่งหลับอยู่...

"ขม...ทำไหมมันขมยังงี้..."เรียวพูดออกพร้อมทำหน้าพะอืดพะอม

"ขอโทษค่ะ...คือฉันไม่เคยชงกาแฟนะค่ะ..."ฮานะขอโทษเรียว...พร้อมยื่นผ้าเช็ดปากไปให้...

"ฉันล่ะ...ทึ่งเอกิเลย..."คารินเอ่ยออกมาเบาๆพร้อมหันไปดูเอกิที่ยังคงหลับไม่รู้เรื่งแม้กาแฟจะเลอะเต็มหน้าเขา...

"คุณเอกิค่ะขอโทษด้วยค่ะ..."ฮานะตกใจเมื่อเห็นหน้าเอกิแล้วหยิบผ้ามาเช็ดหน้าให้เอกิโดยที่เขายังคงหลับไม่รู้เรื่อง...

"เอาล่ะ...สรุปเรื่องมันเป็นมายังไงค่อยๆเล่านะ..."คารินเปิดหัวข้อการสนทนา....

"เรียวนั่นสิฉันก้อยากรู้เจ้าเอกิเป็นคนขับหุ่นตัวนั้นจริงๆรึ..."เรียวถามฮานะด้วยท่าทีสนใจ...

"เป้นความจริงค่ะ...แต่ก่อนอื่นฉันต้อง..."ฮานะหลับตาแล้วเอ่ยออกมาประโยคสุดท้ายสร้างความฉงนให้กับเรียนวและคาริน...

"ต้องอะไรรึ..."คารินถามฮานะ....

โป็ก!...ฮานะเขกหัวเอกิอย่างแรงพร้อมตอบด้วยน่ายิ้มระรื่นว่า"ปลุกคุณเอกิค่ะ^^..."

ขณะเดียวกันหลังดวงจันทร์...

ในยานรบรูปทรงแปลกประหลดที่สะพานเดินเรือนายทหารสวมหน้ากากสีเทาได้นำเอาภาพมาให้ชายใส่หน้ากากสีดำดู...

"ท่านครับไม่ผิดแน่...มันมาที่โลกจริงๆ..."ทหารคนนั้นพูด...

"หึหึหึหึ...เป็นตามที่ฉันคิดจริงๆด้วย...เอาล่ะBw-01เป็นเสมือยพลุดอกแรกของงานเทศกาล..."ชายสวมหน้ากากสีดำพูดอย่างพอใจ....

"เตรียมเครื่องออกอกาศให้ฉันด้วย..."ชายสวมหน้ากากดำสั่งลูกน้อง...

"รอกก่อนะเฟรย์จาฉันจะยิงศรไปหาเธอ...หึหึหึหึ..."เขาหัวเราะอย่างพอใจ...

กลับมาทางพวกเอกิ...

"ก่อนอื่นฉันจะบอกพวกคุณไว้ก่อนนะค่ะว่าฉันไม่ใช้มนุษย์..."ฮานะพูด...ทำเอาทุกคนตะลึง

"แปลว่า...เธอเป็น..."เอกิเพ่อออกมาเบาๆก่อนจะตะโกนออกมาด้วยความตกใจว่า...

"เธอเป็นนิวไทป์ใช้ไหม~~~~~~"เอกิพูดไม่ทันจบเรียวก็ค้านออกมาทันที่....

"ใครบอกล่ะคุณฮานะเป็นโคออดิเนเตอร์ต่างหากล่ะ..."

โป็ก!...เสียงโป็กดังขึ้นสองที่พร้อมกันจากฟีมือของคารินนั้นคือเหนือหัวเอกิและหนือหัวเรียว...

"ไปมั่วไกลๆได้ไหม..."คารินด่าเอกิและเรียว

"ฉันมีเลือดสีฟ้าฉันเป็นชาวมูค่ะ..."ฮานะตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ...

"นี่เธอก็มั่วไปกับเขาด้วยรึไงยะ!!!!!!!!!!!!"คารินตะคอกใส่ฮานะ

(จากผู้เขียนมุขข้างบนใครไม่เข้าใจแอดเมล์มาถามละกันนะครับ^^)

"เอาล่ะค่ะล้อเล่นนิดหน่อยเอง...ค่ะ..."ฮานะขอโทษคาริน...

"เอาล่ะอย่ามั่วให้มากนักนะคนเขียนฉันรู้ว่าต้องการยืดเรื่องแต่ใส่มุขแป็กแบบนี้เข้าไปมันก็ขายไม่ออกเหมือนกันนะ..."คาริบบ่นคนเขียน...

(เกี่ยวไรกับผมเนี่ย^^")

"ใช่แล้วค่ะฉันไม่ใช้มนุษย์...ฉันเป็นสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า"บูรี"ค่ะ..."ฮานะพูดออกมาพร้อมพยามหลบสายตาที่ทุกคนจ้องมาอย่างตกใจที่เธอ...

"นานมาแล้ว...ในจักรวาลอันไกลโพ้น..."ฮานะเริ่มเล่าออกมา...

"มีดวงดาวที่ถุกปกคลุมไปด้วยดาวแข็งทั้งดาว...ดวงดาวดวงนี่ชื่อแอสการ์ด..."

"ในแอสการ์ดนั้นมีสิ่งมีชีวิตที่ชื่อวายเมอร์มีรูปร่างเป็นยักษ์ขนาดใหญ่..."

"วายเมอร์นั้นกำเนิดมาจากพลังของหินที่เรีกขานกันว่า"JustFinal""

"มีสีเขียวสุกสก่าวและส่องประกาย...หลับอยู่ใต้พืนพิภพของแอสการ์ด..."

"วายเมอร์นั้นอยู่คนเดียวเพียงลำพังบนเอสการ์ด"

"วันนึงวายเมอร์เกิดความเหงาอยากได้เพื่อนขึ้นมา..."

"วายเมอร์จึงไปขอร้องหินจัสไฟน่อล...ให้ช่วยสร้างสิ่งมีชีวิตนอกจากเขาขึ้นมาด้วย..."

"หินตอบรับคำขอของวายเมอร์โดยการที่ทำลายตัวเองเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย..."

"เมื่อวายเมอร์เอาเศษนั้นไปโปรยบนพื้นน้ำแข็งของแอสการ์ด...จึงได้เกิดสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าบูรีขึ้น..."

"ซึ่งรูปร่างก็ไม่ต่างจากมนุษย์อย่างพวกคุณนักหรอกค่ะ...ซึ่งนี่เป็นตำนานการกำเนิดชาวบูรี..."ฮานะอธิบาย...

"อืม...ก็พอเข้าใจอยู่หรอกนะเป็นเหมือนตำนานเทพอะไรพวกนั้นใช่มั้ย..."เรียวพูด...

"แล้วเรื่องของเธอล่ะ..."คารินถามฮานะ...

"ค่ะ...จะเล่าให้ฟัง..."ฮานะพยักหน้าพร้อมเริ่มเล่าต่อ...

"หลังจากนั้นเวลาก็ผ่านไปอีกนานแสนนาน...วายเมอร์ได้ตายลงเหลือแต่เหล่าบูรี...."

"แล้วก็ผ่านมาอีกนับร้อยศตวรรษเหล่าบูรีสืบลูกสืบหลานกันมาเรื่อยมา..."

"จนมาถึงยุคของราชา"โอดิน""

"พระราชามีบุตรและธิดารวมกัน6คน..."

"คนโตชื่อ"โลกิ"เป็นคนที่ได้รับความเคารพยกย่องและนับถือเป็นอย่างมาก"

"ส่วนองค์ที่สอง,สาม,สี่และห้าเป็นแฝดหญิงล้วนทั้งหมด..."

"แต่ละคนหน้าตาและสีผมไม่เหมือนกันสักนิด..."

"คนที่สองผมสีดำนัตย์ตาสีเขียว..."

"คนที่สามผมสีแดงนัตย์ตาสีแดงอ่อน..."

"คนที่สี่ผมสีเหลืองนัตย์ตาสีน้ำเงิน..."

"คนที่ห้าผมสีฟ้านัตย์ตาสีแดง..."

"ส่วนคนสุดท้ายเป็นบุตรบุญธรรมของราชาโอดินเป็นเด็กชายที่มีแวตตาแปลกๆและดูเหม่อลอย..."

"แต่ว่าเรื่อง...ไม่คาดฟันก็เกิดขึ้น..."

"ลูกสาวคนที่สอง,สาม,สี่และน้องชายคนสุดท้องนั้นได้หายตัวไปอย่างลึกลับพร้อมกับองค์ราชีนีและคนรักของลูกชายคนโต..."

"สร้างความกังวลให้แก่ราชาโอดินและบุตรชายคนโตมากๆ..."

"หลังจากนั้นเวลาผ่านไปเรื่อยๆ..."

"เรื่องที่ไม่คาดฟันอีกครั้งก็ปรากฎขึ้น..."

"องค์ชายคนโตได้ทำการก่อกบฎต่อราชาโอดิน..."

"โดยอ้างว่าการหายตัวไปขององค์ราชีนีเป็นฟีมือของราชาโอดิน..."

"ราชาโอดินถูกสำเร็จโทษ..."

"ส่วนลูกสาวคนที่ห้านั่นหนีมาได้อย่างหวุดหวิดพร้อมกับของสิ่งนึงที่เป็นที่ต้องการขององค์ชายคนโตเป็นอย่างมาก..."

"แต่องค์ชายคนโตก็ติดตามไม่ยอมเลิกลา..."

"เธอหนีมาเรื่อยๆจนออกนอกแอสการ์ด..."

"ขณะที่เธอกำลังจะถูกจับกลางห้วงอวกาศนั่น..."

"ได้เกิดปาฎิหารขึ้น..."

"ทำให้เธอและสิ่งนั่นวาปลงมาที่ที่นึง..."

"นั่นก็คือโลก..."หลังจบประโยคนี่เรียวก็พูดออกมา...

"รึคนคนนั้นคือคุณฮานะ..."

"ใช่ฉันเองและและสิ่งสิ่งนั้นก็คือจัสติส..."ฮานะพูดออกมาด้วยแววตามุ่งมั่น...

"ดีที่จัสติสนั้นตกลงมาในป่า...ซึ่งมีโรงงานร้างแห่งนี่อยู่พอให้ไปซ่อนได้แต่ฉันก็ไม่มีพลังพอจะขับมันหรอก..."หลังพูดจบฮานะหันหน้าไปทางเอกิที่ก้มหน้านิ่ง...

"งั้นมังกรนั้นคงเป็นฟีมือของพวกที่จะมาตามล่าเธอละสินะ...."คารินถาม...

"ค่ะ...ไม่นึกว่าพวกนั้นจะตามมาได้เร็วขนาดนี่....ที่เหลือก็ต้องถามคุณเอกิแล้วละค่ะว่าเขาจะยอมสู้กับพวกนั้นรึปล่าว..."หันนะทอดสายตาไปอย่างเอกิ

"เอกิ..."ขณะะที่เรียวกำลังจะถามเอกิก็โดนขัดจังหวะด้วยเสียงเสียงนึง...

"คร่อก~~~~"เสียงกรนของเอกิดังออกมาแทรกนั้นเอง...

"ไอ้บ้า!!!!!!!!นี่แกหลับตลอดใช่มั้ย..."เรียวตะคอกใส่เอกิ...

"หืม...จบแล้วเหรอ..."เอกิพึมพำออกมาเบาๆ....

"คุณเอกิตกลงคุณจะขับหุ่นตัวนั้นไหมค่ะ..."ฮานะถามเอกิเบาๆ

"เอเรื่องนั้น...มัน..."เอกิเกาแก้มเบาๆขณะที่กำลังคิด

"คุณเอกิค่ะฉันเห็นคุนเพียงแค่แว็บเดียวก็เชื่อแล้วละค่ะ...ว่าคุณน่าจะควบคุมมันได้เพราะฉะนั้น..."ฮานะพูดพร้อมกำหมัดแน่น...

"ทำไหมถึงเลือกผม..."เอกิถามฮานะ...

"ไม่รู้สิค่ะ...แต่ว่าฉันก็แบ่งพลังไปให้คุณแล้ว...ผู้หญิงชาวบูรีสามารถแบ่งพลังให้กับสิ่งมีชีวิตชนิดอื่นได้เพราะจัสติสต้องใช้ชาวบูรีควบคุมเท่านั้น..."เธอยิ่งกำหมัดแน่นขึ้นไปอีก...

"แต่แบ่งได้แค่ครั้งเดียวเท่านั้นละค่ะเพราะฉะนั้นถ้าคุณไม่ช่วยฉันก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว..."น้ำตาของฮานะเริ่มไหลออกมา...

"ขอตัวล่ะ..."เอกิตอบออกมาเบาๆพร้อมลุกขึ้นยืน...

"เอ๋...."ฮานะตกใจพร้อมหันไปมองเอกิ...

"เอกิ...รึว่านายจะปฎิเศษ"เรียววิ่งเข้าไปกระชากเสื้อเอกิขึ้น...

"เอกิคุง...นี่ไม่ใช้เรื่องของคุณฮานะคนเดียวนะนี่มันเป็นเรื่องของโลกใบนี้ด้วยถ้าเะอไม่ยอมขับมันละก็จะเกิดอะไรขึ้นรู้มั้ย..."คารินพยามกล่อมเอกิ...

"มันไม่เกี่ยวกับฉันนิ..."เอกิเอ่ยออกมาเบาๆ...

"ไอ้!!!"เรียวเตรียมเงื้อมหมัดชกใส่เอกิแต่...

เพียะ!....

เอกิโดนฮานะที่ร้องไห้จนขอบตาเป็นสีแดงตบเข้าอย่างจัง....

"ฉันเกียดที่สุด..."ฮานะตะโกนออกมาด้วยเสียงอันดัง...

"เจ็บนะ..."เอกิบ่นออกมา...

"ก็แกสมควรโดนแล้วนิน่า..."เรียวกระชากเอกิขึ้นมาพร้อมตั้งท่าจะชกซ้ำ...

"นี่ๆ...ฉันยังไม่ได้ปฏิเศษนะ..."เอกิแยงขึ้นมาฮานะที่กำลังเช็ดน้ำตาอยู่หันมามองเอกิ...

"หมายความว่า...คุณ"ฮานะถามเอกิเบาๆ...

"ยินดีช่วยไงล่ะ...^^..."เอกิตอบพร้อมยิ้ม

"ค่ะ..."ฮานะร้องไห้ออกมาอีกครั้งแต่คราวนี้ไม่ใช้น้ำตาแห่งความเสียใจมันเป็นน้ำตาแห่งความดีใจต่างหาก....

โปรดติดตามตอนต่อไป

edit @ 2005/11/29 16:45:09

Comment

Comment:

Tweet