Super Robot Justice 1

posted on 29 Oct 2005 17:47 by srwkung in Fiction
Super Robot Justice!!!

ตอนที่1 "ความยุติธรรมเหล็ก"

ปีคริตศักราช21XX

อุกบาตขนาดใหญ่ได้ตกลงบนทวีปแอฟริกาผลกระทบของมันทำให้ทวีปแอฟริกาเสียหายไปบ้างส่วนแต่...มันได้พาเอาโลหะจากนอกโลกจำนวณมาก
หลายชนิดมาด้วยซึ่งทำให้เกิดความแตกตื่นอย่างมากสำหรับวงการวิทย์ศาตร์แต่ไม่มีใครรู้ว่านี่อาจจะเป็นลางบอกเหตุของหายนะที่กำลังจะเกิดขึ้นอันใกล้นี่...

4ปีต่อมา...

สถานที่ญี่ปุ่นเมืองโตเกียวโรงเรียนมัธยมต้นGenesisห้อง3/3

"เอกิ~~~....เอกิ~~~"เด็กชายผมสีน้ำตาลนัตย์ตาสีฟ้าเค็มกำลังพยามปลุกเพื่อนเขาที่นอนน้ำลายยืดอยู่บนโต๊ะ

"เอกิโว็ย~~~!!!"ในที่สุดหลังจากเรียกมาสามครั้งเขาก็หมดความอดทนพร้อมเขกหัวเด็กผู้ชายที่นอนน้ำลายยืดดังโป็ก

เด็กหนุ่มคนนั่นเง่ยหน้าขึ้นมาอย่างสลืมสลือตามด้วยฮ้าว..."เรียวปลุกฉันทำมั้ยยังไม่ถึงโฮมรูมเลยไม่ใช่เรอะ..."เอกิกล่าว

"เอกิ...นายนี่จะหลับตลอดปีตลอดชาติเลยหรือเสียทีที่เป็นพระเอกนะ"เรียวบ่นใส่เอกิแต่ดูท่าเอกิจะไม่ได้ฟัง(สังเกตุจากเขายังแคะขี้หูอยู่)

"นาย......มัน...ไอ้บ้าไปตายซะ..."เรียวหมดความอดทนกระชายคอเสื้อเอกิขึ้นมาพร้อมเขย่า"เหวอ...เรียวก็ได้ๆ...ฉันยอมฟังแล้ว"

"ฟังนะเอกิรู้มั้ยว่าวันนี้จะมีนักเรียนย้ายมาใหม่"เรียวถามเอกิซึ่งเอกิก็ผงกหัวรับ

"ฉันเผอิญเห็นเธอแวบๆนะ...ผิวขาวราวนางฟ้าผมสีฟ้ายาวสวยงามนัตย์าแดงที่ดูดึงดูด...พูดตรงๆนะเธอน่ารักมากว่าไหมเอกิ"เรียวที่หน้าแดงอ่อนถามเอกิเอกิไม่พูดอะไรแต่ผงกหัวรับ

"เพราะฉะนั้นนคนนี่ฉันจองนะนายอย่ามายุ่งนะเอกิ"เรียวบอกเอกิก็ผงกหัวรับ"นี่ๆพูดอะไรบ้างสิ..."

"คร่อก~~~..."เอกิกรนออกมาแค่นั้นแหละเรียวก็ว้ากใส่เอกิทันที่..."นี่แกแอบหลับรึไอ้บ้า!!!"

"หนวกหู...น่าคนจะหลับจะนอน..."เอกิบ่นออกมาอย่างสลืมสลือก่อนจะฟุบหลับคาโต๊ะ..."แกตาย!!!"เรียวตะโกนออกมาพร้อมชกใส่เอกิเต็มแรงจนกระเด็นไปหลังห้อง...

"เฮ็ย...นี่จะเอารึไงฟะไอ้บ้า..."เอกิพูดออกมาพร้อมพุ่งเข้าหาเรียว..."เอ่อสิ..."

เรียวเหวี่ยงหวัดใส่เอกิที่พุ่งเข้ามาแต่เอกิเหวี่ยงตัวหลบพร้อมชกใส่ท้องเรียวเต็มแรง..."อุก..."เรียวจุกจนต้องถอยไปทันที่...

"จะเอาจริงๆใช้มั้ยงั้นก็อย่าหวังว่าจะได้อยู่ครบ32เลย..."เรียวพูดออกมาพร้มแตะใส่คางเอกิเต็มแรง...

"แกนั้นแหละที่จะหายไปทั้ง32ส่วน"เอกิเอามือเช็ดค้างพร้อมฮุกใส่หน้าเรียวเต็มๆ...

"เฮ้ย...เริ่มกันอีกแล้วล่ะ..."นักเรียนชายคนนึงกล่าว

"ฉันพนันข้างเอกิ200เยน"นักเรียนหญิงคนนึงพูดออกมาพร้อมเดินเข้ามาดูเอกิที่กำลังซัดกับเรียว

"เรียว1000เยนโว็ย..."นักเรียนชายอีกคนชูแบงค์1000ออกมา

และแล้วรอบๆข้างเอกิกลับเรียวก็เต็มไปด้วยเสียงเชียร์กันอึกทึกครึกโครม

"เอกิครั้งนี่แหละที่ฉันจะได้สะสางที่เคยเสมอกับแกมา46ครั้ง"เรียวพูดพร้อมหมุนเอาสันเท้ามาฟาหน้าเอกิล้มลง...

"ฉันก็เหมือนกันแหละไอ้การเสมอมา46ครั้งของฉันจะเป็นอดีตเมื่อฉันล่มแกได้"เอกิพูดพร้อมเหวี่ยงเก้าอี้ใส่เรียว...

"เฮ็ย...แน่จริงหมัดต่อหมัดสีฟะ...ไอ้ขี้โกง"เรียวว่าพร้อมทุ่มโต็ะใส่เอกิ...

"นี่กะจะฆ่ากันรึไงฟะ..."เอกิกลิ้งหลบโต็ะที่เรียวเขวี้ยงมาได้อย่างหวุดหวิดพร้อมถอดรองเท้าปามาใส่หน้าเรียว...

"สกปรกนี่หว่า..."เรียวพูดพร้อมพยามเช็ดหน้าตัวเอง...

พรืด...เสียงประตูห้อง3/3เปิดออกสาวน้อยผมสั้นสีดำนัตย์ตาสีเขียวคนนึงเดินเข้ามาแต่ก็ต้องแปลกเมื่อเห็นนักเรียนในห้องมุงดูอะไรบางอย่าง(เอกิกับเรียวซัดกันนั่นแหละ)

"มีอะไรกันรึ..."สาวน้อยคนนั้นถามนักเรียนหญิงคนนึงที่มุงดูอยุ่...

"อะ...หัวหน้าห้องคารินคือเรียวคุงกับเอกิคุงกำลังสู้กันยกใหญ่เลยค่ะ..."นักเรียนหญิงคนนั้นรายงาน

"อีกแล้วรึ...นี่มันครั้งที่47แล้วนะ..."คารินบ่น

"ช่องว่างละ"เอกิพูดพร้อมแตะใส่ระหว่างขาของเรียวเต็มแรง!!!

"!@#$%^&*"เรียวกระอักจนพูดไม่ออก"เสร็จฉันละ...ชนะแน่..."ขณะที่เอกิกำลังจะชกซ้ำเขาก็โดนชกอย่างแรงจากบุคลที่3ที่เข้ามา...

"เธอ!?..."เอกิกับเรียวพูดขึ้นพร้อมกัน...คารินนั่นเอง...ที่เข้ามาหยุด...

"ให้ตายซิเป็นผู้ชายซะเปล่า...ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษซะเลย...ทำไหมชอบทำตัวป่าเถื่อนไร้อารยธรรมแบบนี้หะ..."คารินถาม...

"เธอเองก็เหมือนกัน...แหละน่าชอบทำตัวเป็นคุณหนูผู้อ่อนแอ.แต่จริงๆแล้วแรงควาย..."เรียวบ่นใส่คาริน

เปรี้ยง!!!...."เรียวโดนคารินถีบกระเด็นกระแทกกับหลังห้องอย่างแรง..."อึก!!!"เรียวกระอักเลืดออกมา

"ว่าไงจ๊ะ...จะยอมหยุดได้รึยังหือ..."คารินพูด"หยุดแล้วครับ..."เรียวตอบอย่างไม่มีทางเลือก...

"แล้วเธอล่ะเอกิ..."คารินหันมาถามเอกิ..."คร่อก~~~"เอกิกรนตอบแทนคำพูด...

"(ฮะ...ฮะ...คนอะไรหลับได้หลับดี)"คารินคิดประชดในใจ

พรืด...เสียงประตูห้อง3/3เปิดออกอีกครั้งคราวนี้กลับเป็นอาจาร์ที่เดินเข้ามาทุกคนรู้หน้าที่ตัวเองดีต่างรีบพากันกระโจนกลับที่นั่งกันยกใหญ่(เอกิเรียวต้องลากกลับที่...)

"หวังว่าคงไม่มีอะไรเกิดขึ้นใช่มั้ย..."อาจาร์ถามนักเรียนในห้องเรียน...

"ไม่มีครับ/ค่ะ..."ทุกคนตอบเป็นเสียงเดียว(เอกิก็กรนตอบด้วย)

"เอาล่ะนักเรียนทุกคนวันนี้จะมีนักเรียนย้ายมาใหม่นะ...ฮานะเข้ามาได้..."หลังสื้นเสียงนักเรียนหญิงคนนึงก็เดินเข้ามาใช่แล้วเธอคือคนที่เรียวเห็นนั่นเอง...

ผมสีฟ้าอ่อนๆยาวพริ้วไหวไปตามสายลมอ่อนๆที่พัดเข้ามาทางหน้าต่างนัตย์ตาสีแดงสดชวนดูให้ดึงดุดเข้าหาผิวที่ขาวของเธอนั้นยามที่โดนแสงแดดอ่อนๆดูเปล่งประกายและเจิดจรัด

"น่ารัก~~~~~"นักเรียนชายในห้องตอบเป็นเสียงเดียวกัน(ยกเว็นเอกิ...)

"ซากุมิ...ฮานะ...ค่ะยินดีที่ได้รู้จัก..."ฮานะแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงเรียบๆไม่มีอะไรเป็นพิเศษ...

"(น่ารักมากๆเลยบางที่เธอคนนี้อาจจะทำให้ชีวิตรักของฉันที่ปรารถนามาตลอด10ปีเป็นจริงขึ้นมาได้...)"เรียวนั่งเพ่อโดยมีเสียงกรนเป็นจังหวะของเอกิประกอบ

"(ชิ...ทำไหมเราไม่ค่อยรู้สึกกินเส้นกับยายนี่เลย...)"คารินแอบบ่นอยู่บนใจ

"ฮานะพึ่งย้ายมาจากต่างประเทศนะเขายังไม่ชินกับสภาพแวดล้อมช่วยดูแลเขากันด้วย..."ขณะที่อาจาร์กำลังบรรยาศสรรพคุณของฮานะอยู่สายตาของฮานะกลับจับจองมาที่ใครบ้างคนในห้อง...เอกินั่นเอง...

"(เอ...มองฉันรึ...ไม่น่าเชื่อ...)"เรียวตกใจเมื่อเห็นฮานะมองมาทางเขา(เรียวนั่งอยู่ข้างหน้าเอกินะครับ...)

"แล้วที่นั่งของฮานะก็..."ขณะที่อาจาร์กำลังจะหาที่นั่งให้ฮานะฮานะเองก็เดินไปนั่งข้างๆเอกิที่นอนน้ำลายยืดอยู่(ข้างๆเอกิเป็นที่ว่าง...)

"(หว่า...มานั่งใกล้ๆเราด้วย...)"ในใจตอนนี่เรียวดีใจสุดๆ...

"(ทำไหมยัยนี่ต้องมานั่งข้างหลังเราด้วย...)"คารินแอบบ่นอยู่ในใจ(คารินนั่งข้างๆเรียวซึ่งเป็นข้างหลังของฮานะ...)

"(คนๆนี่นะรึ...อาสึกะเอกิ)"ฮานะคิดขึ้นขณะที่ชำเลืองมองดูเอกิ

"งั้นเราก็มาเริ่มเรียนงั้นเลยนะนักเรียนหยิบหนังสือ..."อาจาร์บอกพร้อมหยิบชอล์กขึ้นมา...

"(หนูเกียดเลข...)"เรียวแอบร้องไห้ในใจพร้อมหยิบหนังสือขึ้นมา...

ชั่วโมงพละ...

ในชั่วโมงพละของห้อง3/3วันนี้เนื่องจากอาจาร์ไม่มานักเรียนจึงเล่นกันเองอย่างสนุกสนาน...

"ว้าว...ฮานะเนี่ยกีฬาก็เก่งแฮะ..."เรียวอุทานออกมาเมื่อเห็นฮานะตบลูกวอลเล่ห์ทำแต้มได้...

"ยัยนั่นมันมีดีตรงไหนนะ...ฉันสวยกว่าตั้งเยอะ..."คารินบ่นออกมาให้เรียวฟัง

"เฮอะ...คนอย่างเธอให้ฟรียังไม่มีใครเอาเลย..."เรียวตอบ...

"ว่าใหม่สิ...หือ..."คารินถามเรียวเสียงดูขณะที่กำลังบีบขมับเรียวอยู่...

"ขอโทษครับ..."เรียวจำใจต้องยอม...

"เอกิแล้วนายล่ะมีความเห็นว่าไง..."คารินถามพร้อมมุ่ยหน้าไปทางเอกิ...

"คร่อก..."เอกิกรนออกมาขณะนอนพิงรั้ว...

"เอกิ...เนี่ยมันเหนื่อยอะไรของมันนะนอนอยู่ได้ทั้งวี่ทั้งวัน"เรียวบ่นอย่างสงสัยในตัวเอกิ...

"ว่าแต่เอกิคุงเนี่ยดูดีๆก็น่ารักไม่หยอกเลยนะ"คารินพูดอย่างอายๆขณะมองเอกิที่หลับอยู่...

"เฮ็ยๆ...อย่าบอกนะว่ายัยเถื่อนอย่างเธอชอบเจ้าขี้เซ้าอย่างนั้นด้วย..."เรียวมองคารินด้วยท่าที่ตกใจ...

"ไม่ใช้นะ..."คารินหันมาตะคอกเรียว...

"แปลกนะ..."เสียงนึงดังแทรกทั้งสองที่กำลังเถียงกันอยู่เอกินั่นเอง...

"อะไรนะ..เอกิ..."เรียวถามเอกิ...

เอกิมันพูดแต่ชี้ไปทางกลุ่มเด็กผู้หญิงที่เล่นวอลเล่ห์อยู่...

"ยัยฮานะนะรึ..."คารินตอบอย่างเคืองๆ

"ผมรู้สึกว่าเขามีอะไรแปลกๆ...."เอกิพูดขึ้นช้าๆ...

"แปลกยังไงของนาย..."เรียวถามเอกิอีกครั้งแต่ตอนนี้ดูเหมืองน้ำเสียงเขาจะใส่ความโกรธนิดๆเข้าไปด้วย

"ผมรู้สึก...ว่าเขาไม่เหมือนมนุษย์..."เอกิตอบด้วยสีหน้าเหม่อลอย...

โป็ก!...เรียวเขกหัวเอกิอย่างแรงพร้อมตอบอย่างโกรธๆว่า..."นายจะหาว่าเธอเป็นมนุษยืต่างดาวรึไง..."

"ฉันยังไม่ได้พูดอย่างนั้นเลยนิแล้วอย่ามาเขกฉันได้มั้ย..."เอกิแก้ตัวพร้อมบ่น...

"นี่ๆถ้าทะเลาะกันอีกแม่ฆ่าจริงๆด้วยนะ..."คารินเองก็ตอบอย่างฉุนๆ...

เลิกเรียน

เอกิ...เรียวและคารินเดินกลับหอพักกันตามปกติ...

"คารินการบ้านวันนี้..."ขณะที่เรียวกำลังจะพูดต่อก็โดนคารินพูดแทรกขึ้นมาว่า..."ถ้าจะขอลอกละก็ไปไกลๆ..."

"ชิ...รู้ทันอีก..."เรียวบ่นอย่างเจ็บใจ...

"คุณฮานะนิ..."เอกิเอ่ยขึ้นเรียวรีบหันมามอง...

เอกิชี้ให้เห็นฮานะที่กำลังเดินไปทางภูเขาที่อยู่หลังโรงเรียนGenesis...

"ยัยนั้นไปทำอะไรที่นั้น..."คารินตั้งข้อสงสัย...

"ฉันรู้ไหมล่ะ..."เอกิตอบอย่างเบื่อๆ...

โป็ก!...คารินเขกหัวเนกิอย่างแรงพร้อมบ่นว่า..."งั้นก็อย่าตอบ..."

"ลองขึ้นไปดูดีมั้ย..."เรียวเสนอ...




"ตามใจ..."เอกิตอบอย่างเบื่อๆ...

ขณะเดียวกันนอกโลก...

หลังดวงจันทร์ได้มียานรบขนาดใหญ่รูปส่งแปลกประหลาดจอดอยู่...

ที่สะพานเดินเรือ

"มันหนีมาที่ดาวนี้แน่ๆใช่มั้ย..."ชายใส่หน้ากากดำคนนึงพูดขึ้นมาดูเหมือนเขาจะเป็นผู้บัญชาการยานลำนี้...

"ครับท่าน..."ลูกน้องที่ใส่หน้ากากสีเทาคนนึงรายงาน...

"ส่งB.W-01ลงไปจับมันสิ..."ชายคนนั้นสั่งซึ่งลูกน้องก็ทำอย่างว่าง่าย

พรึ่บ!!!ยานลำนั้นปล่อยวัตถุชิ้นนึงตกไปอย่างโลกด้วยความเร็วสูง...

ขณะเดียวกันพวกเอกิ...

"ไม่ไหวรู้สึกเราจะหลงแล้วนะเนี่ย..."เอกิบ่นออกมาขณะกำลังแหวกพุ่มไม้เดินขี้นยอดเขาไปเรื่อยๆ...

"คุณฮานะก็คลาดสายตาไปแล้วแถมตอนนี่ก็มืดแล้ว...ทำไงดี..."เรียวพูดด้วยท่าที่ลนลาน...

"เพราะใครกันเล่า..."คารินตะคอกใส่เรียว...

"เอาน่าๆ...ยังไงก็หาทางลงจากเขาไปให้ได้ก่อนดีกว่า..."เอกิเสนอ...

"แปลกแฮะทำไหมมีโรงงานอยู่บนเขานี่ได้"เรียวพูดพร้อมชี้ไปที่ปล่องควันของโรงงานที่เห็นอยู่ใกล้ๆ...

"เอ...มีโรงงานอยู่ในที่แบบนี้ด้วยเหรอ..."คารินตกใจ...

"(โรงงานรึ...ปล่องควันไม่สูงด้วยต้นไม้บางต้นยังสูงกว่าอีก...)"เอกิตั้งข้อสงสัย

แต่ถึงยังไงทั้งสามคนก็พากันเดินไปที่โรงงานนั้น...

โรงงานนี่ดูไกลๆแล้วไม่ค่อยสูงเท่าไรแต่ดูใกล้นั้นดูสูงใหญ่ผิดปกติมีปล่องควันนเล็กๆ1ปล่องยื่นออกมาพอให้สังเกตุดูได้ประตูทางเข้ามีประตุเล็กๆอยู่หน้าโรงงานและหลังโรงงานและก็มีประตูขนาดใหญ่
ซึ่งดูเหมือนจะไม่ได้ทำมาให้คนเข้าออกแต่ทำมาให้สิ่งใดสิ่งนึงเข้าออกมากกว่า...

ก็อก...ก็อก...เรียวเคาะหน้าประตูโรงงานแต่ไม่มีคนตอบ...

เอกิจึงลองหมุนลุกบิดประตูดู...

"ไม่ได้ล็อกนิ..."เอกิพูดพร้อมเปิดประตูออกไป...

ภายในดูโทรมมากๆมีสนิทขึ้นเต็มเหล็กด้านในไปหมดแต่ยังดูสะอาดดีบริเวณนี่ดูเหมือนจะเป็นห้องด้านหน้าโรงงานมีทีวีที่ฟุ่นจับหนาเตอะและก็โซฟาหลายๆอันวางอยู่ซึ่งก็ฟุ่นจับหนาเช่นกัน...

"เหมือนห้องที่ใช้ต้อนรับแขกเลยนะ..."คารินพูด...

"โรงงานนี่ดูดีๆใหญ่แฮะน่าจะมีห้องพักของพนักงานด้วยนะเนี่ย..."เรียวอุทาน

"แยกกันหาเถอะมีประตูแยกไปส่วนต่างๆตั้งหลายที่...."เรียวพูดพร้อมเดินเข้าประตูนึงไป...

"เดี่ยวๆสิเอกิ..."เรียวพยามเรียกห้ามแต่ไม่ทันซะะแล้ว...

ขณะเดียวกันด้านนอก...

"ว้าว...ดาวตกสวยจัง..."เด็กผุ้หยิงคนนึงจ้องมองท้องฟ้าในยามค่ำคืนนี่ที่อุทานเมื่อเห็นดาวตกขนาดใหญ่กำลังพุ่งลงมา....

ตูม~~~!!!....ดาวตกดวงนั้นพุ่งเข้าชนสถานที่แห่งนึงจนเกิดการระเบิด....

ขนาดที่ผู้คนรอบๆนั้นกำลังตื่นตกใจก็ได้มีสิ่งนึงปรากฎขึ้นท่ามกลางกลุ่มควันที่เกิดจากแรงระเบิดของอุกบาต...

"หว่า~~~~นั้นมันปีศาสนี่น่า...."ชายคนนึงอุทานเมื่อเห็นสิ่งที่ออกมาจากกลุ่มควัน

มังกรตัวสีเทาขนาดใหญ่ปรากฎออกมาจากกลุ่มคัวนมันเริ่มทำการโจมตีสิ่งที่อยู่รอบๆทันที่...

ทางด้านเรียวกับคาริน

"นั่นมันอะไรนะ..."เรียวตกใจขณะที่มองผ่านหน้าต่างโรงงานแห่งนี่พร้อมชี่ไปที่มังกรตัวสีเทาตัวนั้น...

"ปีศาสรึ..."คารินเองก็ดูท่าทางจะช็อกกกับเรื่องนี่เหมือนกัน...

ทางด้านเอกิ....

"นี่มัน...."เอกิอุทานเมื่อเห็นสิ่งที่อยุ่ตรงหน้าเขา...

ตอนนี่เอกิอยู่ในสถานที่เหมือนโกดังเก็บของอะไรบ้างอย่างเบื้องหน้าเขามีหุ่นยนต์ยักษ์ขนาดใหญ่ยืนอยู่เกราะของมันสีดำสนิทแต่ดวงตาสีเขียวของมันเปล่งประกายในความมืด...

"หุ่นยนต์นี่น่าแล้วทำไหม...มันถึง..."ขณะที่เอกิกำลังช้อกได้มีเสียงนึงดังขึ้นมาข้างหลังเขา..."ชื่อของมันคือJusticeค่ะ..."

เอกิหันหลับไปมองฮานะนั่นเองเธอเดินออกมาจากมุมมืดของโกดัง...

"จัสติส...รึ...ความยุติธรรม...แต่เจ้านี่มัน...ความยุติธรรมที่เป็นเหล็กต่างหาก..."เอกิเพ่ออกมาเบาๆ

โปรดติดตามตอนต่อไป
- - - - - -

edit @ 2005/11/29 16:43:39

Comment

Comment:

Tweet